AD QU^ST. PII1LOSOPII. HIST. 55 



monumentorum antiquitatis nobilissimum. Rigid! , infract! nuimi spiritus , austeri 

 mores, unicum totius vitae studium honestas , in virtute laus et lionos , sublimis 

 animi tranquillitas , forlitudo , bonorum , quae homines trahunt , despectio , malo- 

 rum contemtio, omnia omnino, quibus homo in seipsonobilitatur, Stoicis propo- 

 nuntur. Hisce usi sunt ad regenerandum genus humanum, ut gentes, quas bouis ar libus 

 relictis ad abjectam se demiserant vilitatem, ad virtutem revocarent, cogerent. 



Stoicorum doctrina Ethica eximic composita erat ad homines in calamitatibus 

 publicis erigendos, in temporibus conversionum magnorum imperiorum, cum 

 regnum , fortunas , libcrtatem magna virium conlentione ad ultimum usque spiri- 

 tum defendunt viri. Ad veros Stoicos formandos Stoica non suih'cit philosophia, 

 sed temporum aerea manus incumbat , contra quam viri sese erigunt , de huma- 

 nitate dcsperant , et . sicut tempora , aerei Hunt. 



Quid Stoicorum Ethica in gentes antiquas potuerit demonstravil non uno 

 immnri.ili exemplo ; quoad homines erunt , divinis florebunt laudibus Calones , 

 Bruti, Paeti, Prisci, Pisones, Rubellii , Taciti, el alii. 



Fuerunt ullimi libertatis ct humanitatis defensores, philosophiam sanguine 

 suo sanciveruut. Alii tyrannis , dum reipublicae nomen relinerelur, animo et 

 armis hostesj alii vesanorum imperatorum saevitiam exemplo et voce expro- 

 brantes, inter communem servitutem soli liberi incedentes, sibique causasexitio 

 faciebaut, licet non ignorarent se populo liberlatis initium non praebere. Jussu 

 tyranni nunc obedientes vitam per venas miltebant, itifracli, sereni, Leli; nunc 

 ipsi postquam irrite diu pugnassent de hominibus desperantes, corporis vinculis 

 sese exsolvebant et ad Divinitatem , cujus characterem sancte per omnes vitas 

 acliones scrvaverant , remeabant. 



Igitur jure Stoica3 philosophiae sectatores imperatoribus suspecti erant et 

 invisi} solumque Stoici nomen crimenerat. Sic Tigellinus, metus Neronis rimatus, 

 Plautum apud principem incusat magnis opibus ne fingere quidem cupidinem 

 otii, sed veterum romanorum imitamenta praeferre: adsumpta ctiam Stoicorum 

 adrogautia quae lurbidos et negotiorum adpetenles facial (i). 



Nee exsiliis, tormentis, caedibus detcrrebantur quin legi suac religiose obseque- 

 rentur} erat enim rattonis divinae acterna lex et humanae. Apud unicos e tota an- 

 liquitate Stoicos pro principiis suis, ut dicunt hodie, admiramur tanta sacrificia, 



(i) Tacit. Annul. i4, 5; Cfr. Sencc. Epist. 78. de Qementia a, 5. 





