PROOEMIUM. 



ll OBILISSIMA ilia scicntia quae in officio vcrsatnr, noil modo miranda ilia 

 et singular! majcstute quae universam exornat philosophiam , eamque tanquam 

 omnium doctrinarum praestantissimam commendare videtur, verum etiam pro- 

 pria adhuc dignitatc ac vcluti auctorilate praefulget. Reliquarum philosophise 

 partium luminibus illustrata , omniumquc aetatum et hominum testimoniis ac con- 

 scicutia confirmata , certa et indubitata vitae praecepta usque ad nostrum tempus 

 n.msinisit ; cum caeterae hominum cognitiones labarent , et in ipsis adeo philo- 

 sophiae ruinis , etliica sola stctit , scepticorum impelum fregit , et barbaric! sordibus 

 intacta maxime permansit. Nunquam sane de humanis rebus desperandum , 

 donee moralia principia animis impressa maneant , et si quid proficiat huma- 

 nitas , maximam laudis partem morum doctrina summo jure sibi vindicabit. 

 Id bene philosophi omnes intellexere 5 namque , ut monet Tullius : cum 

 multa sint in philosophia et gravia et utilia accurate copioseque a philosophis 

 disputata , latissime patere videntur ea , quae de officiis tradita ab illis et praecepta 

 sunt. Nulla enim vitas pars , ncque publicis, neque privatis, neque forcnsibus, 

 ncque domesticis in rebus , neque si tecum agas quid , ueque si cum alter^ 

 contrahas , vacare ofiicio potest , in coque colendo sita vitae est honestas omnis , 

 el in negligcndo turpitude. (Cap. 3. dc oil. 1. i.). 



Quo autem gravior aliqua scientia cst , quo latior ejusdem ambitus patet , eo magis 

 in omnes, qui aliquam ex ea traclant quaestiouem , ofticium cadere videtur, viam 

 statim ab inilio , quam secure in disquirendo sequi possint , defmiendi , ut 



i. 



