

PROOEMIUM. 7 



se habcat , ac proindc obligationem moralem , illam dico auctoritatem ac majes- 

 tatem quae cum ipsa rationis lege cODJuncta est , uec a vera animi libertate 

 separari potcst , proferat declaretque. 



) Conducat porro ad summum bonum , omnesque virtulis characteres , 

 voritatem , bonitatem , pulchriludinem , uno verbo divinitatem complectatur , 

 religionem sanctam habeat , jurique optime congruat , quae singula paucis ab- 

 solvam. Supremam ethices legcm in perfecto cum idea finium bonorum con- 

 sensu versari debere in aprico est , quippe qua; ad nullum alium fmem . ad nullum 

 aliud agendi motivum respiccre possit. Porro suprema virtntis lex in eo sane 

 posita est ut rationis decretis convenienter vivamus , haec autem quatuor om- 

 nino veri, boni , pulchri ac divini ideis contincntur , quibus ad immediatam 

 vivamquc sapientiae intuitionem couducimur , quasque ut ipse vita exprimat op- 

 timus quisque summa contcnlione nititur. Quod ad religionem vero attinet , 

 supremum honestalis principium cum ea optime congruat neccsse esse mani- 

 festum est, liberlatis enim notioni innilitur, cujus iiumen divinum suprema 

 ac plenissima affirmatio est , si sit venia verbis : imo Deus jam in animo ho- 

 minis vere liberi insidet, et ccelum ct virtus , cecinit vates (Lucanus); quoad 

 jus vero , suprema lex illud plurimum non confirmare non potest , ut quae 

 Hbertatem absolutam summa contenlione promoveri , ordinemque moralem , 

 quantum in uobis est , magis magisque in universo rerum constitui jubet. 



li fere sunt quibus supremum agendi principium constitui credimus charac- 

 teres $ veram humanitatem , vcrain bonesti decorique essentiam nobis exhibere 

 videntur. Postulari praeterea posset ut justam (idem , spem ac charitatem , sine 

 quibus vera virtus nulla esse queat, exhiberet. Illae quidem vulgo virtutes 

 theologicae audiunt , quia a theologis christianis primum laudatas sunt. Fides 

 nobis est ilia justa fides rationis effatis habenda 5 spes vero , persuasio animi 

 firmior ea omnia ex actionibus nostris esse consecutura quae nosmetipsi velimus 

 juxta rationis leges 5 charitas denique ilia animi aflfectio est , per quam nos 

 ipsi prae virtute nihili habeamus , ad nostrique abncgationem usque illius causa 

 ascendamus. 



Hisce jam disquisitionis nostrae posilis fundamentis , universum jam ejus cou- 

 spectum paucissimis subjicere juvat. Menti igitur quxstionis propositas non 

 repugnare credidi , si rem meam sequentem in modum aggrederer. Primum ger- 



