12 P.-J. LEftlOINE RESPOSSIO 



Quid est autem sequi naturam communem sive deum ? Mentem suam 

 submittere gubernanti omnia meuti , sicut boni cives legi civitatis , (Epict. I. 

 diss. cap. 12. ). Audiamus et Chrysippum in Laertio disserentem : naturam , 



inrjllll , SCqUl Oportet, oufet itif/tatrac; , an avctyitpiuiii fitufay i unfits o xtites , iirtp ia-rit 

 a oplof Aoyay St Kttvrav if%of4tvos , o vn; it Ttt All xuiyyifiayt rtura rtis ra oWaiv SiotxtiTia; 



O-ITI et seneam in lib. de vit. beat. cap. i5 dicentem : Deo parere libertas 

 est, id est perfecta virtus. Nee milii temperare possum quin versus quibus 

 Cleanthes obedienliam illam ac voluntatis submissionem divinae ration! cele- 

 bravit,a Seneca versos subjiciam : 



Due me parens , celsique dominator poll , quocumque libuit. Nulla parendi 

 est mora. Adsum impiger. Fac nolle, comitabor gemens , malusque patiar , quod 

 pati licuit bono. 



Atque base satis pro Cleanthis seutentia $ accedamus jam ad Chrysippi pla- 

 citum , cujus mens est , humanam naturam , id est earn , qua brutis antecel- 

 limus , rationem noslram , etiam esse capiendam. Quid autem est ea in nobis 

 ratio? Naturae imitatio, ut ait Seneca epist. 665 iterum alibi: Quid ratio 

 ba?c exigit? rem facillimam, secundum naturam suam vivere. Gommunis 

 ratio natura est sive Deus , ut diximus 5 ejus pars base nostra et in parvo isto 

 mundo inclusa. ptf>> yuf tin> .'i qfcirtpai <p<iirif Tin TOU O'AOU , ut verbis Gbrysippi utar. 

 Sed bonam rectamque bane intelligimus rationem , divinae illi conformem, non 

 erroribus aut opiiiionibus turbatam. Senecam de ista nunc re audi. In homine 

 optimum quid esl ? Ratio. Hac antecedit animalia , deos sequitur. Ratio ergo 

 perfecta , proprium hominis bonum est. Ratio recta et consummata fclicitatem 

 hominis implevit ( epist. 76 ) baec ratio , homini propria , est , ut describit 

 Diogenes , n/Ay<o-T<<* ry ran Kara (party ix.t.oyy , x.a\ uTrmfayy. ad hanc etiam rcspexisse 

 videtur Epictetus (I diss. cap. II) doctrina maxime eg emus , ut judicium 

 habeamus de probabili atque improbabili , atque id rebus singulis accom- 

 modare possimus convcnienter naturce. 



Hue usque Lipsium ducem secuti sumus , ejusque seutentiam fere ad verbum re- 

 tulimus. Jam vero de Tulliani effati inlerpretatione a doctissimo viro prorsus 

 dissentio^ censet enim, ut ex diss. 17, p. io5 constat, eamdem fuisse Ciceronis , 

 quae Ghrjsippi mentem, quod quam a vero abhorreat, pra3cepti Ciceroniani 





