20 P.-J. LEMOINE RESPONSIO 



oooooeooooooooeooooaoeoooece<taoea0ooooooooo<ioe0oooooeoeceoeee 



PARS II. 



PRJ1CEPTI CICERONIS CUM RELIQUORUM PHILOSOPHORUM FORMULIS COMPARATIO 



AC DIJUDICATIO. 



Hasc comparatio, qua primum demonstrare conabor principium Tullii falsa 

 quidem principia ad unum omnia , fatalismum scilicet , philautiam et mysti- 

 cismum rejicere , post ostendam csetera quaecumque sint , illius ambitu contiiieri , 

 amplam mihi et facilem quaestionis propositaa solvendae prasbebit materiam. 



Ut autem a fato exordiar, cui confutando, quacuraque sub specie prodire 

 possit, integrum librum consecravit noster, multis illud rationibus arguliisque 

 petivit. 



Si fati omnino nullum nomen , nulla natura , nulla vis esset , et forte', 

 temere , casu aut pleraque fierent , aut omnia } num aliter , ac nunc eveniunt , 

 evenirent ? Quid ergo attinet inculcare fatum , quum sine fato ratio omnium 

 rerum ad iiaturam fortunamve referatur ? (cap. 3 de fato) pergit instan- 

 tins : non , si alii ad alia propensiores sint propter causas naturales et an- 

 lecedentes , idcirco etiam nostrarum voluntatum atque appetitionum sunt causas 

 naturales et antecedentes (cap. 5 ibid.) 



Porro sequentia habet: Ad animorum motus voluntaries non est requirenda 

 externa causa. Motus enim voluntarius earn naturam in se ipse continet, ut sit 

 in nostra potestate , nobisque pareat 5 nee id sine causa 5 ejus enim rei causa 



