AD QU.EST. PH1LOS. THEOR. ET LITER. HUMAN. 21 



ipsa natura cst. Quod quum ita sit , cur non omnis pronuntiatio aul vera , aut faJsa 

 sit , nisi concesscrimus fato fieri quaecumque fiant . Denique (alum impugnat 

 cap. 10 mira verborum vehcmeiitia: Hie primum, inquit , si mihi libeat 

 assentiri Epicure , et negare omnem cnunliationem aul veram esse aut falsam , earn 

 plagam potius accipiam, quam fato omnia fieri comprobem. Ilia enim sententia 

 a liquid habet disputationis , haec vero non est tolerabilis. 



Ecquis revera caecam necessitatem omnia prementem cum dignitate excel- 

 leutiaque ilia quam tantopere laudat , conciliari posse existimet ? Quis liberte 

 rationis , quern vult , dominatum principatumque cum necessitatis physicae ineluc- 

 tabili vi conjungat? Nonne de hac hominis praestantia loqui admirabilis esset 

 auimi delirantis somniatio . cum premium et inanimae naturae instar et ipsi caeci 

 raecaque, quo fata vocent, impelleremur ? Quis de naturae liberas imperio , quis de 

 brutas seu physicae servitio cogitare posset, si omnia ferreo bujus jugo preme- 

 rentur ? Quis fato admisso , humanitati , viribusque quibus continetur , intelligentias 

 nimirum ac libertati, quis vero, pulchro, bono, quis juri, quis religion!, quis 

 demum obligation! morali relinqueretur locus? Ubi ilia fides, spes , charitasque !' 

 Ubi splendidus omnium virtutum chorus? lllud sane principium quod libertatem 

 tantopere commendat , totumque veluti in ea stabilienda versatur , quo noslra 

 caeterarum rerum quae in his terris versantur , excelleutia tarn aperte ac diserte 

 confirmatur , quo eximii ac pene divini honestatis characteres continentur de- 

 claranturque , nequaquam cum ea ratione consistere potest , quae omnia duro 

 ejusdem necessitatis jugo premit, omnia cogit permiscetque , quae virtutem 

 atque scelus , honeslatem et turpitudinem in problemata arithmetica convertit 

 vi cujus omnia eodem haberentur ordine , existentiaque moralis omnis , vita 

 omnis , actioque revera tollerentur , quo notiones nostrae omues delerentur, 

 oxlerminarenturque. 



Quod ad Philauliam vero attinet , nemo forsitan philosophus unquam exsti- 

 tit, si Kantium exceperis , qui tarn validis argumeutis perversiorem doctinam 

 impugnaveril. INihil enim fere scripsit quo contra Epicurum sociosque vehe- 

 inentius non inveheretur. Documento sint ex bene multis hasc. loca : Sum 

 nounullae , inquit, disciplinac, quae, propositis bonorum et malorum finibus , 

 oflicium omno pervertunt. Nam', qui summum bonum sic instituit, ut nihil 

 liabeat cum virtute conjunctum , idque suis commodis , non honestate metitur, 



