24 P--J- LEMOINE RESPONSIO 



fuisse, ut qui sic docere solebat : Quaere felicitatem , sed memento virtulem ejus 

 uberrimum atque incxhaustum esse f'ontem Non negamus utique naturam nos 

 salvos integrosque velle , nobisque summa ope esse nitendum ut felicitatem con- 

 sequamur ; sed si summum bonum in felicitate ponis , si voluptatem supremum esse 

 hominis finem statuis , honestatemque nonnisi indignas Dominae ministram babes , 

 cum Tullio nostro sic censeo , ejusmodi disciplinam , si sibi consentanea esse 

 velit , de officio nilul posse dicere. Quo tandem jure verum proponis ejusmodi 

 principium quod natura sua ac propria vi ad virtutem ducere nequeat, quod 

 nonnisi animos castos ad earn adhortari possit? Qui tarn illiberalem doctrinam 

 secuti , probos tamen sese praebuere, ab alia profecto sublimiori lege honestatem 

 petiere $ ricleat virtus , et quam gratissima specie hominum amoribus proponatur , 

 per nos licet , cave autem ne ipsi decus omne ac castitatem adimas 5 vide ne 

 honestatem deprimas , neque officium omne pervertas. 



Virtus ipsa libertas est$ virtus summum hominis bonum, caetera bona ipsa 

 continentur } Epicurus vero earn felicitatis stimulis , quantumvis perversi suit , 

 obnoxiam atque subjectam facit. Epicurus igitur sapientiam nonnisi tollendo 

 levem facit , virtutem ridiculam reddit. Amor nostri humanam dignitatem 

 deprimit , riosque pecudum instar vinculis mundi sensibilis impeditos tenet : 

 libertas nulla 5 omnia necessitatis physicac ineluctabili legi subjecta jacent. 

 Dignitas hominis ac perfectio certe in eo posita non est , ut solo sensu mo 

 veatur , sed potius ut supra sensum ascendat ? ab eoque solutus in libertatem 

 sese vindicet, vim illam humanissimam a natura nobis insitam , qua continuo 

 ex terrenis istis carceribus emergere conlendimus , sine qua honestas nomen 

 sine re foret. Vos quoque , voluptatis ac summae beatitudinis , quae cum virtute 

 conjuncta est , egregii cultores , qui honestatem sequimini , sed non propter 

 se , vos inquam vere honestos non praedico , reverentiaque ea , quam virtus 

 propter officium culta secum fert , indignos habeo , nee minus vos reprehen 

 dendos censeo , pii felicitatis aeternae sectatores. Virtutem colitis , sed alium 

 Deum adoratis. Le beau merite , en effet , que d'etre vertueux pour un 

 immense salaire ! Le beau courage que de consentir a quelques anne'es de 

 privations pour des siecles de felicite : La belle vertu que de placer a mille 

 pour cent , a un milion pour un millionieme ! ( V. Parisot , Encyclope'die por- 

 tative , resume complet de morale , p. 89. ) 



