32 P.-J. LEMOINE RESPONSIO 



fluxa denique atque inconstans opinionis lex , suntne , inquam , Eeque idoneae 

 ad asternum , immutabilemque virtutis characterem exhibendum , ac Tulliana 

 lex quae omnis in ratione posita, omnes hujus sublimes characteres prae se 

 fert ? At euim dicet quispiam , rigidam sane FFollastonii disciplinam effato tui 

 Tullii non postpones 5 etenim inter nnilta et magna raunera quibus homo a 

 numine divino ornatus est , quodnam veri cognitione praestantius , quodnam 

 homini melius , quodnam homine dignius? Nonne verum cognoscere summum 

 est hominis bouum , summumque perfectionis fastigium , ad quod ipsi ascendere 

 fas sit, idque in dictis et factis exprimere, supremus hominis finis? Etsi 

 Wollastoniana ratio ingenio philosophico arridere videatur , nimiam tamen 

 redolet subtilitatem argutiasque. Verum principium non tantum contentionem 

 postulat, nee aliena ope , sed proprio lumine atque vi commendatur. Quod tanto 

 demonstrationum metaphysicarum apparatu instructum prodit, superiori legi 

 et ipsum subjectum est. Non item de Tulliano praecepto quod propria evidentia 

 ac firmitate commendatur. 



Vel vulgarioris ingenii homines illud statim perspiciunt , quid jubeat ratio , 

 quid dictet conscientia , bene noverunt omnes. 



Sublimis saltern vereque humana Clarkii doctrina Ciceronis principio non 

 cedit , ut quae liberalissimum rationis usum docet, ethicasque ad imam omnes 

 complectatur virtutes, rerumque universe par esse videatur. 



Etsi has libenter laudes Clarkiauae rationi tribuam , earn tamen minus pro- 

 bandam ceuseo , hanc maxime propter ruinam quod hominem moralem in 

 physiologum vertat , necnon Herilliano illo errore omnis laboret , quo scientiae 

 primag in vita deferrentur paries. Itaque indoctorum vulgus , qui inepte ple- 

 rumque agitis , etsi ad virtulem summa contentione totisque animi viribus erii- 

 tamini , continue turpem degitis vitam , imo virtus vos nihil contingit , nullo 

 tenemini officio, noverca vos natura vile pecus in terram dejecit; frustra hu- 

 manitatis jura vobis vindicatis , nisi ad supremum humanae scientias fastigium 

 ascenderitis. 



Placitum denique , repones vehementius , a celeb. Cumberland et de Bonald 

 celebratum , Giceronis effato longe prastare fateri cogeris. Nonne enim homo 

 natus est ad societatem ? Nonne omnes virtutes a mutuis ofHciis quas homines 

 dulcissimo simul ac validissimo vinculo conjunct! sibi invicem praestare solent, 



