AD QUJEST. PHIL. THEOR. ET LITER. HUMAN. 33 



ortte sunl ? Doctrina Cumberlandiana propositam quaestionem hinc transgre- 

 i In in . illinc vcro camdem non absolvit. Una enim ex partc non modo 

 homiuem moralem regit , verum ctiam physicum hominera necnon intel- 

 Icclualem complectitur , ut potc turn demum quale sit commune humanitatis 

 lioniiiu rite defmiri poterit , cum supremum physicura , intcllectualcm . moralem 

 deniquc univcrsi finem complexi erimus; altera vero ex parte quaenam siul 

 oftkia nostra erga Deum et nos ipsos non docet. Vix porro de singularum civi- 

 i 1 1 inn commodis inter omues convcnit , qui de totius hominum generis bono con 

 veniet? Denique commodis vel universae hominum societatis virtutem metiri nefas. 



Quod ad Boutcnveckianum praeceptum attinet , iionnisi unum ethicas hominis 

 naturae ne recle defmitum quidem proponit cbaracterem , nulloque pacto ad na- 

 turam hominis individuam respicit. Quando tandem consentanca agimus ratione . 

 ut fieri vult ? Si unum scilicet idemque principium constanter sequamur ; hoc vero 

 prius jam dari oportere suopte liquet. Nonne perditissimos homines , in specie 

 saltern . consentanea ratione agere videmus '.' Qua igitur norma , quo signo 

 cam . i [ii.r videtur essc consentanea , ratiouem ab ea . quae revera sibi constat 

 semperque aequalis manet , discernere poteris P 



Principia denique a ratione petita minus idonea esse ad veram scieutiam 

 condendam jam ex eo patel quod vel universam naturain vel conscientiam 

 moralem ultimum honestatis fontem proponant , proindeque uonnisi unicum 

 Ciceroniani praecepti moralisque vitas nostrae momentum exhibeaut. Singula 

 vero suis laborant viliis ; qui enim una vel pluribus virtutis conditionibus 

 positis scientiam putant firmo niti fundamento , graviter jam in eo peccant , 

 quod veras virtutis conditiones ante cognosci posse autument quam . quid sit 

 virtus , in se probe defmitum sit. Multi autem non sine jure Kantium in eo re- 

 prehendunt , quod legem pure fbrmalem proposuerit , ac quomodo agendum 

 sit , non vero cur ita agere oporteat , tantummodo docuerit. Quo jure , aiunt ; 

 Kanliani practica semper clamant principia, quum tamen ipsa a Kantio tra 

 dita lex omrii practica careat substantia , siquidem ipsum practice determinans , 

 finis uimirum repraasentatio desideratur. Qua tandem via principii formalis 

 edficaciam tueri possimus , quomodo illud moralem animi vitam hontinisque in 

 libertatem vindicationem definire ac constituerc valeat ' ' ( Cf. Rudelbach . opere 

 supra laudato. 9. p. i33, i35.) 



VII. 5 



