(8) 



in imniensum nature templum saepe intrat, haurire possit. Qui autem ad inte- 

 riora naturae templi peuetrare cupit , animo bene composite et puro accedere 

 debet. Casio puroque pectori omnia pura reserantur , impuro contra , castisque 

 laetitiis occluso natura nunquam sese revelat, tali omnia ridicula et incredi- 

 bilia sunt , quae menti tranquillae, flagrantibusque cupiditatibus liberae intel- 

 ligibilia. Talem ergo mentem, fonlem voluptatum divinarum inexhaustum vobis 

 conservate 5 si amisistis recuperate , ut obstaculum , quo a naturae cognitione re- 

 tinebatis , evanescat. 



Te , Dens , supplex veneror atque oro , ut mihi novas de naturae studio scho- 

 las aperienti benignus et propitius semper adsis , viresque mihi suppedites 

 ad novum hoc munus digne agendum. Serva, pater, Guilielmum I,regem opti- 

 mum, cum universa regia domo , cui tu vilam longissirnam, tranquillitatem 

 perpetuam , ejusque institutis et factis successus concede prosperrimos. Singular! 

 amore hanc amplectere Academiam , ut , quae tenera adhuc planta, magis magis- 

 que ad robur eximiurn perveniat , quo defendatur et a procellis e terra frigida 

 et inimica invadentibus , et a bestiolarum quodam genere, quod, partibus in- 

 teruis inhaerens , succum optimum exsugit. 



His omnibus prohibitis et evitatis , spes certa , fore ut exserat et expandat 

 haec arbor ramos floribus ornatos pulcherrimis , quibus ex hac et alia terras 

 parte advenientes delectentur et recreentur. Serva Academiae Magistratum am- 

 plissimum 5 Curatores salutis hujus instituti studiosissimos , atque omnes Aca-* 

 demiae Professores, iisque valetudinem prosperrimam et concordiam baud tur- 

 batam largire. Utinam hi , qui sunt uuius corporis membra , uno animo , una 

 vi , amicitiae nempe vinculo arete connectantur et contineantur, ut omnia quaa 

 fiunt e re nostrae Academias facilius peragantur. 



Tuo amore denique prosequere bane juventutem academicam , et ejus ani 

 mum diligentissimo verissimoque litterarum studio , ipsiusque pectus purissima 

 erga te pietate imbue. O ! hoc pectori suo quam firmissime infigant , eum qui 

 mere litteratus sit, nullo pacto laudandum et agstimandum esse; illi tantum viri 

 magni tilulum donandum , qui et ingenio et pectore cseteris antecellat. 



DIXI. 



