ejus mandato mater declaraverit (i). Praeterea ne conjugum alter marilam fidem 

 laedere queat, filium agnoscendo sibi ante nuplias nalum ex persona ab conjuge 

 altero diversa, talis agnitio seu huic conjugi seu oriundae ex eorum conjugio 

 soboli detriment! nihil afferre potest (2) : solulo tamen matrimonio , unde non 

 superat legitima proles , suum agnitio ista sorlietur efFectum , quamvis alter 

 conjux nondum decesserit , adeoque ei nocere possit (3). 



Agnitio, ut modo diximus , ultro citroque jura parit et obligationes , quos 

 damque palriae potestatis efFectus imperial : inde nonnulli doctores coutendunt 

 invitum fllium illegiiimum non agnosci, quod beneficium invito non detur, 

 nee nolens obligationem contrahat $ quod invilus parens ad agnitionem cogi uon 

 possit, nee ideo filius invitus possit agnitionis efleclibus submitti 5 quod jure 

 romano iuvilus patri uon constitualur (4) '> quod deuique ipso hodierno jure 

 filius etiam legitime natus , semel emancipatus , nisi beneficio emancipations 

 abusus sit , non possit invitus in patriam potestatem relabi (5). 



Quanquam argumenta isla pras se ferant speciem quamdam firmitatis , agni- 

 tionem tamen iuvito agnito valere arbitror; leges enirn hujus consensum nul- 

 libi requirunt. Imo, quoniam in actu nativitatis agnitio contineri queat, recte 

 consequitur jus agnoscendi plene competere parentibus , nee ab agnili arbitrio 

 pendere. Sed neque actus agnitionis species contractus dici qua3dam potest , 

 quern conslare necesse esset duplici patris et filii voluntate ; nam iste actus tan- 

 tummodo factum confitetur , quod supra filii voluntalem est. Jura quidem et 

 obligationes imperial agnitio, sed non efficil; quippe quae ex ipso conceptionis 

 facto, ex ipsa natura jamjam oriuntur. Si parens ad agnoscendum non cogitur, 

 cogi non potesl quia incertus est : sed si quis se parentem sciat paternisque 

 muneribus salisfacere velit, turpiter niteretur filius contra parentis voluntatem, 



fi) Art. 36. 1990. Cod. civ. 



(2) Art. 337. princ. Cod. civ. 



(3) Art. 337. i. Art. 723. 767. Cod. civ. 



(4) L. n. D. de his qui sui vel alien, jur. Novell. 89. cap. 11. junct. cum art. 383. i58. 

 Cod. civ. 



(5) Art. 385. 386. Cod. civ. 



