obligntio natural! jure nititurj et inde qua ea quovis tnodo semel compcrla 

 explerelur, aclio civilis crat perruittenda. Jura autem successionum solo civili jure 

 niti facile est probare (.0} quumque leges a quibus deferuntur hereditates, non 

 nisi praesumptam dcfuncli voluntatem perficiant (2), jus succedendi naturalium 

 ex agnitione prorsus uhronea,non vero ex judicis seulcutia neutiquam volun- 

 taria , deducendnm videtnr. 



Et manifeslum est maximum quod inter utrumque jus discrimcn habetur ; 

 nempe jus hodiernum inter paternum maternumque sanguinem diflerenliam 

 omitt'in susiulit, utpote a natural! ralioue aversam. Hinc prascipua utriusque juris 

 discrimiua , de quibus et nonnullis aliis jamjam locuturus sum. 



3. Disparia utriusque juris. 



Jure romano naturales spuriique malri existunt legitimi heredes : inde ipso 

 jure materncc bereditatis dorainium acquirunt (3) ; nunquam possessionem , nam 

 nullis hercdibus possessio contiuualur^ viguit enim inconcussum principium, do- 

 minium juris , possessio facti (4). Hodiernas vero leges eos tanlum qui legi- 

 time proximi snnt, insigniunt titulo heredis commendabili , quo nalurales non 

 gloriantur (5) : bine nunquam possunt paternam maternamve invadere succes- 

 sionem , sed possessionem a judice postulare debent. Hodie euim possessio he- 

 redibus conlinuatur, sed taulummodo legitimis (6). Ne quis tamen inde cou- 

 cludat naturales uon succedere, sed credito circa parentum bona gaudere- 

 etenim sub successionum titulo jura successoria , non credita constituuiilur. Pne- 

 terea vocantur ipsi ad ratam portionis hereditarice partem (7) 5 et hoc non nu- 



(i) Montesquieu, Esprit dcs lois , liv. 16. Chap. 6. 

 (a) Grotins , de jure belli et pads , lib. x Cap. 7. 



(3) L. 87. D. de acquir. vcl oniitt. hered. 



(4) L. i. . 3. U 3. . i. L. 8. L. a3. D. de acquir. poss. 1. 19. D. ex quibu5 caus. major. 



(5) Art. 756. Cod. civ. 



(6) Art. 7*4. 770- 7?3. Cod. civ. 



(7) Art. 757. Cod. civ. 



6 



