Mirantur sane hodie quidam , quod olim nulli mirali essent , le- 

 gibus scilicet Universitatis id negotii omnibus fere Professoribus 

 datum esse , ut in lectionibus habendis , nullo alio, nisi Latino, 

 sermone uterentur : quum tamen pauciora hodieque in patria nos- 

 tra hoc sermone scripta opera edanlur , et in Angliae , Galliae et 

 Germanise plerisque Academiis, e quibus tot et tanti viri proveniant , 

 Professores vernaculo sermone docere soleant. Haec et ejusmodi, 

 speciosa magis quam vera, nonnulli boni homines in medium afferunt. 

 Sed cum his controversiam inire inutile duco,quum nobis sufficere 

 debeat lata Lex Regia , qua cautum est , ut Latinus sermo Acade- 

 miarum unicus et proprius habendus sit. Neque etiam necesse erit, 

 hoc loco juvenes admonere , ut illius cognitionem sibi acquirant , 

 siquidem nemo illorum ex Regio decreto ad altiores scientias in pos- 

 terum admittendus erit , nisi qui illius sermonis scientia probe im- 

 butus sit. 



Ast objiciet forte quis : discipuli quidem, studiis humanioribus 

 peractis , ad graviores Scientias discendas progredientes, Latini ser- 

 monis satis periti erunt ; verum vos Professores recens creati , qui 

 jam per multos deinceps annos Latinilatis obliti estis , quomodo vos 

 veterum scriptorum orationis purilatem et elegantiam assequi po- 

 teritis ? Vos , qui plurimorum recentiora opera Latina ne intelligere 

 quidem mihi amplius videmini ? Lubens concedo , o bone ! multos 

 hodieque libros tarn inficeto , duro , contorto et tot barbaris voca- 

 bulis referto sermone conscriptos in lucem prodire , ut vix a Latini 

 sermonis peritissimis viris intelligantur , nedum a nobis , qui illius 

 linguae suis numeris absolutam cognitionem , non nisi diuturno usu 

 acquirendam , adepti non sumus. Praeterea probe scio , paucos modo 

 reperir i , qui auream illam veterum eloquentiam aliqua ex parte asse- 



