( i-5) 



Ex Lege Regiade Academicse institutionis flisciplina , A. H. , onl- 

 nis rerum docendarum et discendarum quasi sylva in quinque ma- 

 jores partfs , vulgo Facilitates dictas , divisa quidem esse videtur : 

 sed probe tamen tenendum est, hoc non ita accipi deberc, ac si 

 illae paries , tamquam Absyrti membra hie illic sparsa , nullo plane 

 vinculo nexaeessent. Longe aliter rem sese habere, non modo dili- 

 gentior Legis lectio nos docet , verum etiam sana mens et ratio 

 credere jubent. Etsi enim hoc apud plerosque omnes fere populos 

 jam ab antiquissimis temporibus usu venisse videmus, ut suo quisque 

 studio delectatus non quidem omnino contemserit alterum , sed illud 

 tamen suum sibi carum studium (cui enim sua non maxime placeat 

 Helena ?) veluti in solio collocari, et cseteris pnestantius haberi vo- 

 liierit. tsi porro bistoria, ilia optima experientia3 vicaria, nos docet, 

 vix quidquam in rebus humanis exstitisse, quod non ab aliis in coe- 

 lum datum, ab aliis ad inferos usque depressum sft; tamen ex ista 

 quamvis multorum perversa opinione minime sequitur, doctrinarum 

 et artium alteram alterius auxilio omnino non indigere, et singulas 

 per se solas accurate ac plene percipi posse. Quodsi hoc ita esset , 

 a vero penitus aberrassent viri in re Literariaprincipes, Plato, Cicero 

 et alii, qui statuerunt, omnem doctrinam ingenuarumet humanarum 

 artium communi quodam societatis vinculo contineri. Sed ne cui 

 auctoritate aliorum potius , quam ralionis vi uti velle vidcar , uno 

 exemplo rem expediam. Nulla est profecta doctrinarum pars , quae 

 n Grjccarum et Latinarum Literarum scientia opem, dignitatem et 

 ornatum accipere non possit. Nee minim. Inde enim a renato doc- 

 trinarum studio inter omnes harum rerum peritos judices con- 

 stitit , e veterum Graecorum et Romanorum scriptis non modo omnem 

 doctrinam libero homine dignam , omnem historiarum cognitionem , 



