( '7 ) 



alii discentes. Illis artium ct doctrinarum vinculum notum est ; bis 

 non item. Quare quoe hucusquc dicta sunt, discenlibus potisaimum, 

 quorum maxime gratia hsec panegyris instituta est, dicta putentur. 

 Atnunc venio ad ilia ofilcia, quae utrisque sigillatim imposita sunt. 

 - Et quidem quod ad docentes attinet , horum munera et oflicia 

 commode ad duo capita referri posse mihi videntur. Primum ipso- 

 rum esse arbitror , quavis data opportunitate studiosse juventuti os- 

 tendere, quanta vis, quantumque momentum ad civitates multiplici 

 fructuum proventu beandas in diligenti doctrinarum studio positum 

 sit. Quo rnagis enim juventuti apparet, Cuibono discat, el quantum 

 commodi ex studii assiduitate aliquando percipere queat, eo majori 

 studio ipsam credo operam daturam esse , ut Litera* sancte colantur , 

 earumque pomoeria rnagis magisque proferantur. Deinde vero eos- 

 dem magistros oporlet, si quid video , ex singulis doctrinarum parti- 

 bus optima quaeque seligere , iisque ita uti , ut illarum tractationc 

 non modo discentium ingenia acuantur, et mentes rerum utilium 

 copia locupletentur, verum etiam , quod caput rei est , ad pietalis 

 fortitudinis , justiti3, prudenliae et reliquarum virlutum amorem et 

 exercitationem ipsorum animi formentur et excitentur. Nam quicun- 

 que in docendo ita versantur, et quorum opera et studium eo unice; 

 spectat , illi demum non modo utile dulci miscent, et digni sunt, 

 qui more Veterum animi mendsque pare ntes vocentur, verum etiam, 

 quantum in ipsos est, pr*cavent , ut ne juvenes, finito vitae Acade- 

 micse curriculo, triste illud et flebile carmen sibi occentare cogantur : 



O mihi prcelerilos referal si Juppiter annos .' 



Atque hoc jam illud ipsum est, Academise Curatores , Viri No- 

 Itilissimi , Amplissimi ! quod nos magistros facturos esse , non meo 



tantum nomine , verum etiam clarissimorum Collegarum meorum 



3 



