ken ; van liefde jcgens haar ontgloeid , zullen wij niet rusten , voor 

 dat wij in haar heiligdom binnengeleid zijn. 



Door Zijne Majesteit onzen geeerbiedigden Koning aangesteld , 

 om , aan deze nieuw opgerigte Hoogeschool , den roem onzer tale 

 te helpen uitbreiden, meende ik, bij de aanvaarding van dien mij 

 zoo vereerenden post , geen onderwerp te kunnen behandelen , 

 dat verheven doel meer waardig, dan wanneer ik tot u sprak over 

 het beoefenenswaardige der IV ' ederlandsche tale, zoo om haar zehe, 

 als om hare voortbrengselen. 



Belangrijk onderwerp voorwaar ! welk zich van zelf te zeer aan- 

 beveelt , dan dat het eene bijzondere aanprijzing zoude behoeven. 



Verwacht nogtans niet, M. H. dat ik u een uitgewerkt vertoog 

 ga voordragen, zoo als de aard dcr stofTe eischte, wilde men daar 

 over met nadruk handelen. Al waren mijne krachten , wier onver- 

 mogen ik te zeer gevoele , er voor berekend , zoude het eng bestck 

 eener Redevoering zoo lets kwalijk dulden. Mij alzoo geheel op uwe 

 toegevendheid verlatende , zal ik slechts ruwe schetsen leveren ; 

 doch welke , van geen bewijs ontbloot , tot mijn oogmerk, gelijk ik 

 vertrouwe, zullen voldoende zijn. 



I. 



Is er iets , dat van 's menschen verheven' aanleg getuigt , en rijke 

 stoiFe tot navorschingen geeft , het is de spraak of taal, dat heerlijk 

 vermogen , waardoor wij onze denkbeelden en gewaarwordingen op 

 eene geregelde en verstaanbare wijze aan anderen mededeelen. Uit 

 dit oogpunt beschouwd , verdient elke taal , hoe ruw en onbeschaafd , 

 de aandacht eenes wijsgeers, en houdt die werkelijk gaande. Hoe 

 xal zij dan niet de aandacht opwekken , wanneer zij zich daaren 



