( 4). 



kanten omgeven , ontdekken wij sporen van het roemruchtig ge- 

 slacht, uit het welk onze taal haren oorsprong ontleent. 



Denkt niet , M. H. dat wij tot het getal der genen behooren , 

 die , hun vernuft in allerlei gekunstelde afleidingen botvierende , 

 onze taal in den mond der eerste menschen ja van den Schepper 

 zelven leggen. Hoezeer ook hulde doende aan de kunde en 

 geestdrift dier Schrijveren voor hunne taal, kunnen wij echter van 

 ons niet verkrijgen , hunne gissingen als bewezene waarheden aan 

 te nemen. (i) Maar even min kunnen wij het dulden, dat af- 

 gunstige vreemdelingen aan die zelfde taal hunne onheilige handen 

 slaan , door haar tot eene telg van het tegenwoordige Hoogduitsch 

 te veiiagen. Neen! eerwaardige Moedertaal! zoo onaanzienlijk is 

 uwe afkomst niet. Liever noem ik u beiden zusters, beiden, met 

 nog verscheidene andere afzetsels , takken van dien alom beroemden 

 Duitschen stani, beroemd zoo wel door de hoogste oudheid als 

 door de wijde uitbreiding zijner armen. 



Dat er zulk eene naauwe betrekking tusschen onze taal en die 

 der oude Duitschers bestaat , daarvan zai men zich ovcrtuigd 

 houden, zoo dra men , op TEN KATES voetspoor, de eerstgemelde 

 met de oudste Duitsche tongvallen , het Mesogothische , Frank- 

 duitsche , Alemannische en Angelsaksische vergelijkt. Hoe groot 

 is niet de overeenkomst , welke men ontwaart! Wijst zij de zus- 

 terlijke vermaagschapping dier talen aan, zij stelt niet minder 

 derzelver wederzijdsche doorluchtige afkomst buiten allentvvijfel.(2) 



(1) Ik heb hier vooral hel oog op JOANNES GOROPIUS BECANUS. Zie zijn werk: 

 Becceselana. Verg. ook la Republique des champs Elysees ou monde ancien , 

 par CHARLES-JOSEPH DE GRAVE , a Gaud 1 806. 



( 2 ) TEN KATE , over de gemeenschap tusschen de GottiscJie spraeke en de. 

 Nederduitsclie , en Aenleiding lot de k&tinisse van het verheven deel der Nederd. 



