( lii ) 



Wat den hoogen ouderdom des Duitschcn taalbtains , van 

 welken onze taal een' tak uilmaakt , belrclt; daaraan valt even min 

 te twijfelen. Wie heeft dc werken van REITS , VAN DER MYLE 

 of YPEY (i) ingezien, en stond niet verbaasd over de blijkbare 

 overeenkomst, tusschen vele woorden der Duitscbe en die der 

 Grieksche , Lalijnsche , ja Perzische en Hebreeuwsche talen aan- 

 wezig ? Van waar ook die verwantschapping ? Zij laat zich nooit 

 bevrcdigend verklaren, ten zij men aan eene gemeene afslamming 

 denke van eene oudere laal, welke zeer naauw vcrwant zal zijn 

 j;c\veest aan de oudsle, oorspronkelijke taal der menschen , nergens 

 meer zuiver bestaande, maar in menigvuldige tongvallen verdeeld, 

 welke vervolgens even zoo vele onderscheidene talen voortgebragt 

 hebbcn. 



Docli waar toe ons langer bij deze dorre beschouwingen opge- 

 houden ? Of geeft reeds eene doorluchtige afkomst op verdiensten 

 regl i' In Let hart alleen schuilt de ware adel ; hij wordt door 

 deugd verkregen. Ook de Nederlandsche taal ontleent hare Avaarde 

 riiet van elders , maar uit haren aard en zamenstel. Zij bezit lioe- 

 danigheden , welke haar boven het aanzienlijkste geslacht aanbe- 

 velen. Wie zal die alle opnocmen? Wie die behoorlijk uit een zet- 

 ten? Daartoe wordt de kunde van eencn SIEGENBEEK vereischt. 



Haar karakter duidt hare afkomst aan. De oude Duitscher wordt 



sprale. Vcrg. ook DE BAST , Jlechen-hes liist. et //'//. unr la langue Celtiquf , 

 Gauloisc ct Tudesqite , T. I. p. 88, etc. SIKGKNBEEK , Verh. over den rijkdutn 

 en de foortnffelijlheid der Nederd. taal, bl. 126. JVerken der Bat. Maatsc/u 

 van Taal en DiclitL D. V. 



(i) REITS, Belga Grceciasans , bl. iGa-So;. VAN DER MYLE, Ling* 

 blk 35-42. YPEY , Bfkn. Gesch. der Nederd. tale, bl. 90- no. 



