( >7 ) 



nelging tot het vloeijende en welluidende blijken. Vijandinne van 

 ruwe klanken, tracht zij die, zoo vcel mogelijk, voor te kornen , 

 weg te nemen of te verzachten. Zij houdt tussschen weekheid en 

 ruwheid het veilige midden, en omkleedt hare deftigheid met 

 edelen zwier. 



Mogte ik hier uitvoerig zijn , met hoe vele bewijzen konde ik 

 rnijn gezegde staven ! Ik behoefde slechts den weg te volgen, door 

 den Hoogleeraar SIEGENBEEK zoo duidelijk aangewezen , en onze 

 taal tegen over de Hoogduitsche te stellen. Ik konde aanvoeren , 

 wat zij meer dan hare zuster , ten gevalle der welluidendheid , 

 doet ; hoe zij, waar de laatste scherpe medeklinkers bezigt, dezelve 

 door zachtere letters vervangt ; datzijniet, gelijk deandere, eene 

 wanluidende vereeniging van harde medeklinkers gedoogt ; dat zij 

 welluidendheidshalve nu eens letters tusschen voegt, dan weder 

 veglaat, of die zamentrekt, of verwisselt, of verplaatst , naar mate 

 de gemakkelijkheid der uitsprake het mogt eischen. Ik konde 

 van verscheidene vrijheden gewagen , den beoefenaar onzer tale 

 veroorloofd , waaronder de vrijheid tot achtervoeging of wegla- 

 ting eener letter ja van geheele uitgangen , de verscheidenheid in 

 het verbuigen der zelfstandige naamwoorden , zoo wel in het meer- 

 voud als enkelvoud , de verscheidenheid ten aanzien der woord- 

 voeging en zamenstelling der volzinnen , en andere bijzonderheden 

 behooren ; vrijheden , aan den beoefenaar der Fransche tale ont- 

 snegd , en welke , doelmatig gcbezigd , niet alleen den nadruk , maar 

 ook de wclluidendheid bij uitstek bevorderen kunnen (j). Wilde 



( i ) SlEGENB. , Verb, over den invloed der welluidendheid op de spelling der 



Ned. taal. fVerl: der Bat. Maafsch. van Taal en Dichtk. D. I. bl. 4o 66. Zie 



k zijne Verb, over d*n rijkdom en de voortrejf. der Ned. taal y bl. i4o 180. 



3 



