dat geene dikke , dampige lucht den toegang tot het heiligdom 

 der Dichtkunde belet. 



Moet ik u noemen , Vorst der Nederlandsche Barden ! nooit vol- 



prezen VONDEL ! Wie gevoelt geen eerbied voor dat oorspronkelijk 



vernuft , rijk in de verhevenste gedachten, overvloeijende van liet 



edelste gevoel voor het schoone en groote , onuitputbaar in het 



scheppen van de stoutste en sierlijkste beelden? Wie roemt niet 



op den man, die alles, wat den Dichter vormt , in zich vereenigt; 



die als een Adelaar in de hoogte stijgt , ja zich boven de sterren 



verheft? VONDEL munt in allerlei soorten van dichtwerken uit. 



Hij is onze HOMERUS , onze SOPHOCLES , onze PINDARUS , onze Ho- 



RATIUS , in alles de eenige , onvergelijkelijke VONDEL. Men mag 



hem," zegt BRANDT," vrij den vader der allerzuiverste en vol- 



komenste Poezij noemen ; van wiens lof gewaagt al wat Ne- 



derduitsch spreekt of verstaat en de Poe'zij bemint. Wien men 



wel in staat is te berispen, doch, op geen duizendste gedeelte 



in zoetvloeijendheid , hoogdravendheid , zuiverheid van stijl en 



a aardigheid van zin te evenaren." (i) En die verheven Zanger 



had reeds gezongen ja met Norlands taal getooverd , toen Frank- 



rijk nog geen CORNEILLE kende , de Britten niet dan wansmaak 



hoorden , en Duitschland voor de kunst als in een' diepen nachl 



begraven lag. (2) 



Mag ik van VONDEL spreken , zonder zijnen voortreffelijken voor- 

 ganger te gedenken , die rijzende zon der Nederlandsche Letter- 

 wijsheid, die, terwijl hij de taal van verbastering zuiverde , en haar 

 het sieraad der westersche talen deed worden , ook als Dichter 



(1) BRANDT, het leven von VONDEL. 



(2) HELNERS , de Hollandsche Nettie. Z. VI. 



