Na dat alles aangehoord en overwogen te hebben, kan, dunkt 

 mij , de gevolgtrekking niet twijfelachtig zijn. Wij hebben de groot- 

 ste reden om ons op onze taal te verheffen, en ons barer aan te 

 trekken. VoortrefTelijk uit haar zelve, prijst zij zich daarenboven 

 <ioor haren rijkdom van kunstgewrochten aan, en is alzoo eene 

 ernstige beoeiening overwaardig. 



Kunt gij, M. H. aan deze gevolgtrekking uwe toestemming niet 

 weigeren : wat belet u dan, om overeenkomstig dezelve te hande- 

 len? Of zoude bet vreemde uwe zielenzoo geheel doortrokken heb- 

 ben, dat bet alle gevoel voor bet eigene uitgedoofd badde? Verre 

 van mij die gedacbte! zij zoude eene beleediging zijn voor u, die nog 

 onlangs zoo duidelijk bet tegendeel toondet. Van waar tocb anders 

 die edele geestdrift voor de vrucbten van eigene nijverheid, zoo ge- 

 lukkig onder u ontstaan, en welke, behoorlijk gewijzigd, de heil- 

 rijkste gevolgen belooft? Ja, zij toont bet genoeg, dat gij van bet 

 voorbeeld uwer vaderen niet ontaard zijt, dat gij gevoel van eigene 

 waarde bezit, dat gij den naam van een vrij en zelfstandig volk met 

 regt moogt dragen. 



En de taal alleen zoude eene uitzondering maken ? Zij , dat kost- 

 baar erfgoed der vaderen , zoude der mi'nachting worden prijs gege- 

 ven? Zij zoude zich nog langer in de schamele hutten verschuilen, 

 en aan eene meer opgepronkte mededingster hare regten afstaan 

 moeten ? Hoe! bevinde ik mij dan niet op dien beroemden en der 

 kunsten gewijden bodem, alwaar de eerste opbouwers onzer moe- 

 dertale woonden? Moet ik uwen VAN MAERLANT, VAN HELU, moet 

 ik uwe SAPPHO de zoetvloeijende ANNA BYNS, moet ik uwen VAN 

 MARNIX, HARDUIN , PLANTYN, vooral uwen KILIAAN noemen, wiens 



