(36) 



Zoo heb ik dan met deze Rede mijnen post aanvaard , en mij 

 aan bezigheden gewijd , welke voor mij eenen geheel nieuwen werk- 

 kring openen. Ik kan niet uitdrukken , wat ik in deze oogenblikken 

 gevoele. Aandoeningen van verschillenden aard woelen in mijn bin- 

 nenste. Gewoon aan den omgang met eenvoudige landlieden , wel- 

 ken ik het Evangelie des vredes predikte, en in wier midden ik 

 stille genoegens smaakte , zie ik mij op een luistervoller tooneel 

 over gebragt , en omringd van mannen , in het rijk der letteren 

 niet zonder roem bekend. Hoe gevoelig ook over eene zoo gunstige 

 onderscheiding , ofschoon van dankbaarheid doordrongen jegens 

 hen , die mij dezelve toevoegden , kan ik echter niet ontveinzen , 

 dat zij mij groote ongerustheid baart , zoo dra ik de pligten over- 

 weeg , daar mede verbonden. Geene geringe bestemming voorwaar ! 

 den roem van Ne'er-lands taal te helpen handhaven en anderen in 

 liefde tot haar te ontsteken , bun gevocl voor bet scboone in te 

 boezemen , en hen tot welsprekende Redenaars te vormen ! Hoe 

 vele bekwaamheden worden niet daartoe vereischt ! Kan men die 

 alle onderstellen in hem , die , tot eene geheel andere bestem- 

 ming opgeleid , zich , enkel in oogenblikken van uitspanning , met 

 de fraaije letteren konde bezig houden ? Wat wonder , zoo het be- 

 wustzijn van de geringheid mijner vermogens het genoegen ver- 

 bittert , door de eer mij te beurt gevallen in mij verwekt ? Ee'n 

 middel blijft ter opbeuringe over , het is M. H. het vast vertrouwen 

 op uwe inschikkelijheid. Hier door gesterkt , en mij verlatende op 

 Hem , die mij nimmer verliet , trede ik welgemoed de nieuwe 

 loopbaan in , met de plegtige verzekering , dat het mij aan geen' lust 



