(3 7 ) 



ontbreken zal , ter verkrijging van al dat gene, wat ik mi niet be- 

 zitten, en, ter bereiking mijner bestemming, noodig hebben mogt. 



Op u vooral , wel edele , groot achtbare Heeren ! Bezorgers van 

 deze Hoogeschool ! houde ik het oog gevestigd. De Koninklijke 

 keuze, waarbij u die zorge opgedragen werd, strekt mij ten waar- 

 borge voor het goede , dat men van u verwacbten kan. Gij zult er 

 uwen roem in stellen, den luister onzer Hoogeschole te bevor- 

 deren ; gij zult er uw vermaak in vinden , den genen , die zich 

 haren belangen toewijden , uwe bescherming aan te bieden. Met 

 een onbepaald vertrouwen geef ik mij aan u over. Mogten mijne 

 pogingen uwe goedkeuring wegdragen! Mogte ik al meer en meer 

 uwe genegenheid winnen ! Wordt mijne bede verhoord , dan dalen 

 's Hemels zegenirigen rijkelijk over u neder, en ziet gij uwe zorgen 

 op het heerlijkste beloond. 



Zoude ik u vergeten ? zeer geleerde , veel geachte Ambtgenooten! 

 Hoogleeraren in de onderscheidene vakken van wetenschappen aan 

 deze Hoogeschool ! Ook gij kunt het uwe bijdragen ter verligting van 

 den last mij opgelegd. Uw meerder doorzigt kan mij voorlichten , 

 uwe vriendschap mij onderschragen. 5Veigert mij dan uwen bijstand 

 niet ; vooral schenkt mij uwe vriendschap : zij is behoefte voor 

 mijn hart. O dat gij de harten kendet , waarvan ik mij heb moeten 

 losrukken ! Helpt mijne wonde verzachten. Uw omgang stelle mij 

 schadeloos voor het gene ik opgeoft'erd heb. Ziet daar mijne hand ! 

 Ziet daar mijn hart ! Geeft mij het uwe. Dat wij breeders zijn , en , 

 bij de uitbreiding van het rijk der letteren, broederlijk elkanderen 

 bijstand bieden. 



Niet minder wil ik van u venvachten, voortreffelijke Jongelingen ! 

 die mij tot uwen leidsrnan op den weg des roems begeert. Van dezen 



