( 7 ) 



qua ratione erui possint , suscepto officio functus , sistam ego 

 gradum , ac nullo deinceps magistro , nullo praeunte , inceptos 

 una labores, soli, cum magno emolumento, facile pcrsequernini et 

 absolvrtis. 



lutelligitis igitur qtiae nostra futura sit disserendi ratio , quis asse- 

 quendus lini.s , quo itinere ac quousque progrediendum. Certis tam 

 vasto in spatio lunitibus cursum coercere non facillimus labor i'uit. 



Instituendarumleclionum modum duntaxatiormamque exteriorem 

 hactenus cxposui. Restat ut ipsius doctrinae principia palam fiant. 



Duplici cardine, exemplo scilicet atque preecepto, volvitur omne 

 iittcrarurn studium. 



Exemplaria legere, ex iis arlis prsecepta deducere, ea nostra onmis 

 methodus. Exemplaria enim ante artem extitere ; et priusquam epici 

 leges carminis describeret Aristoteles , iram cantaverat Homerica 

 musa Pelidce Achillis. 



Assidui ergo circa praestantissimos omnium a3tatum auctores versa- 

 bimur; nee quicquam alicujus momenti quod vel ad eorum vitam vel 

 ad eorum scriptaatlineat, silentio volentes prsetermittemus. Quid enim 

 ad erigenda ingenia,exc'uandamque disccndi cupiditatem aptius quam 

 histoiicae illae nut litterarlap aut criticse disquisitiones , quaead summos 

 hosceviros,aeternum humani generis decus et ornamentum, spectant? 



Absistitetamen credere nos compilatorum, editorum , glossogra- 

 phorum, et omn'is generis interpretum more , auctoris in quern in- 

 ciderimus sensum , intempestivse eruditionis pondere oppressuros. 

 Abe>t certe [lurimum ut commcntatorum animadversiones , emen- 

 daliones, notas, contemnam; faleorque, quamvis nonnulli aliquando 

 ineptiL'rint, s<epius tamen illos dc litteris meritos esse, nee tam ia- 

 cilem , nostra eetate , in veterum disciplinarum ct artium humanio- 



