(9) 







non hubct sana mente composita scriptio, quod nullibi deest quin 

 judicium offenxiatur, proximum illud naturae , ac proinde proximum 

 csse nobis dcbet , totumque in eo situm est quod stylwn decet. 

 Recte eniia Quintilianus convenienlice hanc legem praecipuo loco 

 habendam ratus ; illud , ait, diligentius docendum^ eum demum 

 dicere apte qui non solum quid expediat , sed etiam quid deceat 

 inspcxerit. Nee me fugit hcec esse plerumque conjuncta ; aliquando 

 tarnen et hac dissentiunt. Quoties autem pugnabunt , ipsam utilitatem 

 vincet quod decet. 



Infmitus fulurus esset qui tarn fecundo e principio quidquid con- 

 sequatur, evolvendum sibi proponeret. Monere sufficiat ibi in operis 

 summa unitatem , inter paries proportionem , in dicendi genere 

 simplidtatem et veritatem, in ipso bono modestiam reperiri. 



Quern decentioe prototypum characterem eo diligentius in optimis 

 scriptis discernere intererit , quod nihil fulgentis , nibil insoliti 

 pra5 se ferat , et aequato veluti tenore per omnes orationis partes 

 difFusus , inattentos plerumque et inexpertos oculos fugial ; illius 

 ergo vel levissimse notae auditorum in animis erunt, quoties sese 

 occasio dederit , ita imprimencl.Te ut nullibi et nullo tempore , se^ 

 legentibus seu scribentibus , in boni judicii normam et perfectionis 

 exemplar , ad mentcm continuo non recurrat. 



Omnibus autem quse ad universum hoc pertinent pulchritudi- 

 nis principium, rite observatis, non minore fructu sed sensu voluptatis 

 adhucvividiori,distinctas illas ingeniorum virtutes admirabimur, quas 

 manu tarn larga diversos inter auctores , variis natura gradibus , divisit , 

 et oralionis elegantiam, et figurarum colores, et sententiarum majesta- 

 tem , et quidquid deniquc singulis proprium , uniuscujusque stylum 

 3ciiptoris veluti signatum peculiaii nota producit. 



