(7) 



stituerent ct mendacii, '*.... Errors potest pliilosophus , quoniam 

 errare ita humanum, ut ne toll! quidem ab hominis conditione 

 possit; astubi errorem, noxiumpraesertim, per rnalitiam propinat, 

 eo ipso a dignitatis suee gradu descendens, congcnitam ( ut credilur) 

 homini nequitiam , non philosopliiarn aut philosophos eo titulo non 

 indignos , inculpandi ansam subministrat. 



Tandem igitur aliquando sileant perpetui isti omnis veritatis oso- 

 res, atque non injusti minus quam inlatigabiles jam philosophise jam 

 philosophorum oblatratores ! Et si ex Tullio sciant , nihil tarn ab- 

 surde did posse , quod non dicatur ab aliauo philosophorum , eun- 

 dem quoque Ciceronem de philosophia audiant ita disserentem : 

 O vitce philosophia dux ! o virtutis indagatrix , expultrixque vitio- 

 rum ! Quid non modo nos , sed omnino vita hominum sine te esse 

 potuisset ? Tu urbes peperisti, tu dissipates homines in sodelatem 

 vitte convocasti ; tu eos inter se prirnum domidliis, deinde conjugiis , 

 tuni lilterarurn et vocum communione Junxisti! Tu invent rix legum , 

 magistra rnorum et disdplina fuisti!. ... Ita in omne aivum immor- 

 talis idemque Cicero , qui in rebus ad philosophiam spectantibus 

 ita erat versatus , ut nullus aut synchronorum aut 5uperiorum 

 plulosophorum error eidem ignotus esse potuerit, et cui non una 

 modo iuerat, non dicam ywa, discrirnine tamen semper vacua pro 

 conscrvatione reipublicee nuncupandi vota^ sed ipsum caput suum 

 pro ejusdem salute periculis objidendi occasio! Atqui tantum ta- 

 men abest, ut , quod iacillimum fuisset, ullius unquam in rempu- 

 blicam conjuralionis causam dixerit philosophiam, ut summis 

 potius earn semper laudibus tanquam divinitatem aliquam extulerit, 

 immo ut vituperia in eandem ab imperitis temere conjecta parri- 

 cidium appellare non dubitaverit impiainque ingratitudinem, Au- 



