(4) 



euiquam vestrum jure mirum videri, qui fiat , ut ego me anxlum 

 et solliciturn dicam , meque aures vestras parurn bene Latine 

 loquendo offensurum vix dubitem !* Quindecim anni praeterierunt, 

 per quos artem medicam sermone Gallico docui , et de Latina 

 oratione facienda ne per somnium quidem cogitavi. Atque idcirco 

 mihi Latini sermonis insolentiam meam mecum reputanti non 

 prseter ratlonern, opinor, iterum hodie omnia ilia sese objiciunt, 

 quae superior! etiam anno baud parvo timore me afEciebant, 

 quum prima vice mihi, ineunte Rectoris munere meo, verba la- 

 cienda essent. 



"Verum quid agam ? Obmutesrarr.no, ot , vti illc dii (), mall 

 histrionis in star in extreme actu deficiam , quum initio Tabula? per- 

 sonam loquentem utcunque egerim ? Minime profecto. Viderint 

 enim alii , quam recte et honeste id fieri queat , quum equidem 

 id me assequi non posse ultro profitear. Alia vila alios mores pos- 

 tulat. Qlim Gallorum ex voluntate cogebamur alieno more vivere, 

 mine paternam et avitam vivendi rationem in Academiis nostris 

 rursus sequi nobis liberum est. Quamvis itaque Latine indoctus 

 videar, Latino tamen , ut potero , sermone utar , ne nimirum 

 ingratus erga Regem , cujus prudenti consilio obsequendum esse . . 



StatUO, aut moris majorum imrncmor appaream. 



Dicam autem potissimum De fads , quibus artis medicce disci- 

 pUna sub Gallorum imperio in his meridionalibus regni nostri 

 parlilus obnoxia fuit. Dici enim vix potest , in quam miseram 

 conditionem ars salutifera per istos annos detrusa fuerit , quibu$ 



. ,... . . .._, 



(a) Cic. de Sn. e. 19. 



