(<*>) 



Clar. Andre (jesuita) Augustini vcsligiis scrupnlosius ingressus , revera quas 

 viio summo placuerant , exscribit. Uterque scilicet qnod nonnisi amnenum 

 sit , pulchrum dicunt , pulchritudinetn nudis formis tribuendo. Special! autcm 

 tractatu de pulchro , ubi orationis , verborum et sententiarum lepores omnes 

 illigasse videtur scriptor ornaiissimus , pulchritudinem in varies ordines quos 

 solerli admodnm explicat ingenio , distribuit. Sic quaedam absolute seu essentia- 

 liler , iiiituniliter quaedam , nonnulla ex arbitrio pulchra esse judicat. Abso- 

 hitimi dicit pulchritudinem quae in regula ordine atqtie symelria varie ad uni- 

 tatcin redacta est, ita ut omui voltmtate tarn divina quam htimana potior sit 5 

 quain quidem pulchritudinis (brmam admittcraus ealenns , quatcnus tenebimus 

 cerlas qunsdam aeternas et immutabiles regulas exislere , quae in actum , ut 

 aiunt , ubi mundum Deus comlebat , deducebantur ; quemadmodum baud ne- 

 gabimus , constantes quasdam leges esse , quae omni artificis labori praesint. Item 

 quura naluralcm pulchriludinem defiuiisset , quae neque placitis neque regula 

 hominum consistit, (tola vero a Deo sit) arlilicialem seu arbitrariam nppellat , 

 qua; ab hominum judicio pendens , aeternis tamcn legibus regitur. Mittimus cae- 

 terum vidcre uum legitima sit haec divisio , et an recte clar. Andre defenderit 

 pulchrum arlifitiale quod appellat ab arbilrio peridere magis quam pulchrum 

 uaturale sic dictum (quod enim inter utrumque discrimen intercedil , nisi quod 

 uatura , illud artiiex naturam quidem secutus procurentF) unum hoc tantum- 

 modo notamus , doctissimum jesuilam in pulchri formis defmiendis plurimum , 

 uberrimcque de ordine , unilate et harmonia locutum , nullibi vel generis ipsius , 

 vel abstrusiorum harumce notionum definitiouem attulisse , nee non , subtilioris 

 metaphysicae argumenturn , eloquentiae potius floribus aspergere , quam philo- 

 sophise liice illustrare sluduisse. Mittimus reliquos eadem mente pulchritudinem 

 dclinienles , suo tantum modo errantes , atque ad majoris nominis virum transi- 

 mus , quippe cui primo omnium contigit, pulchri docirinam in systematis for- 

 mam redigere, atque philosophicis principiis superstruere. 



Baumgarten (e schola Leibnitio-Wol(iana) problema soluturus cui sol 

 vendo philosophi hue usque impares fuerant , nova profitebatur , perfectiouem 

 que sensu perceptam pulchri tudiucm dicebat, requirens : i varium in tempore 



