( 7 ) 



et spatio; 2 hnrmoniam varii talem , ut ad finem determinatum , aptum evadat 5 

 3 eadem ut harmonia sensu percipiatur. Quae autem quam raanca et inutilis 

 sit defmilio, ex sequenlibus fiirili negotio dignoscetur. Definientis, quam plu- 

 rimnm interest ex ambi^uo dicta vitare et vagum omne , ut galli aiunt. tollere. 

 Quod quidcm , nbi de perfettione loquitur in .integrum neglexit B.jumgarten, 

 qucm luluLsse videtnr quid sit vox perfectio , quotuplexque voci vis subjacent. 

 Intellect vel istud perfertionis genus quod procurant media , ut aiunl , lini 

 respoudeutia ? Hoc autem si ponalur pulchra utilibus coniprebeusa vult} quo 

 fiet ut judiciorum e guslu derivantium , sordidum quod maxime sit et in- 

 vcnustum materia futura sit! Vel contra hanc exegit perfectionein quam di 

 cunt adesse quantitati, hoc est, qua rebus summa partium competens tribuatur? 

 At turn , saltern omni loti diversis suis ex partibus constanti pulcliritudo 

 concederetur oporteret ! vel denique petebat sic dictam qualitatis perfeclionem, 

 rebus ex eo competentem , quod res tales sint quales esse debeant? si res autem 

 ila sit , pulchrum sane Baumgarten id praedicabat quod firii propter quern 

 sit natum satis facit, quodque omnibus suis numeris expletum maxime ad for 

 mam a conditore praeconceptam accommodatur atqui sic pulchra male exis- 

 timasset quae reipsa sunt ejusmodi, ut nobis delectationis genus procurent ab 

 ea valde diversa3 quam ex pulchri pcrceptione sentimus. Quemadmodiim enim 

 varias in anima facultates , ita et varios voluptatis et oblectamenti fontes distin- 

 guimus. Ista autem animae delectatio nascens e dijudicatione rei quae perfecta 

 sit, supremam in eo causam habet quod lex quasdam animi ratiocinantis servata 

 fuerit , quippe quum perfectum aliquid esse cerliores fieri nequeamus , nisi ac- 

 accurata meditatione et ratiocinatione. Qui vero in se ipsum descendens mentem 

 introspexerit , ubi rem pulchram adesse pronuntiaverit , compertum protinus 

 habebit , hoc de pulchro judicium ex delectatione qua pascebatur animus ex 

 sola rei idea descendisse. Ex errore igiltir in unam eandemque causam de- 

 lectationis contrahimtur causae duae quae quod ad efFecta tantopere differunt 5 

 neque quod perfectum est qua tale pulchrum dici potest , etsi non inficias ea- 

 mns , perfectionem pulchriludinis conditionem esse sine qua non , quatenus 

 indigne ferret animus rem aliquam fmibus suis uon respondentem. Prasterea est, 



