( 74 ) 



verae sunt , quibus nulla plane pulchritudo competit 5 vel verilatem putat me- 

 taphysicam , et saltern metaphysice ens omne verum est (i). Quid igitur inten- 

 dcbat Boileau hancce ab Horatio jam sancitam artis regulam professus (2) : 



tt Rien n'est beau que le vrai , le vrai setil est aimablc ! 



Nisi hoc ut denuntiaret quod jam Tullius : nimirum adversante natura nihil 

 placere posse, nisique ut poetas potissimum edoceret, nihil uuquain proferen- 

 dum esse quod vel fidem apud homines ruillam habeat , vel in id quod deceat , 

 impingat. 



2. Quam perverse inter castera, quas pulchritudinem componuut, proponitur 

 utilitas ex dictis perspicuum est ; aeque mallem enim pulchri nomine nobilita- 

 retur medicina quasque sanitatis causas continens , necnon cibus ita conditus qui 

 ventrem placando , alimentnm corpori salubre suppeditat. 



3. Magnitudinem (la grandeur) quod attinet , ea potius ad sublimia special, 

 neque cum venustate, sine qua nulla pulchritudo cogitabilis est, consistere posse 

 videtur. 



4. De faeminis quid fiet apud quas deest id quod apud plerosque summum 

 bonum existimelur , si quemadmodum intendit Massias , a defonnibus semper 

 abhorreamus. 



5. Neque verius est , nos ex pulchro ad admirationem traduci ; ex pulchris 

 amor , e sublimibus admiratio originem ducunt. 



6. Quam prave denique pulchra censuerit Massias quae hac ratione composita 

 sunt , ut suae in se speciei tolius exemplar exhibeant , neminem aliquem latebit. 

 quot enim ex hoc capite consummala sunl , quas tameri pulchra non habentur ! 



Cl. Maimonius partim quas scepius jam professa vidimus docet , pulchritudinem 



(i) Nonne merito hie adduceretur decantatum illud : Ce qui convient a lout ne distingue rien. 

 (2) Ficta voluptatis causa sint proxima vcris ; 



Nee quodcumque volet , poscat sibi fabula credi ; 

 Neu pransae lamise vivum puerum extrahat alvo. 



HORAT de Arle. 



