( 78 ) 



objets sont reux qui excitont en nous des passions arlificielles capables de 

 nous occuper dans le moment que nous leS sentons, et incapables de nous 

 causer dans la suite des peines reelles et des afflictions veritables. Hanc 

 autem pulchri definitionem non ex ipsa intima pulchri natura , sed ex ejus 

 tantum efFectibus deductam esse perspiotium est ; nedum enim nodus hie expe- 

 diatur, ut jure a Clar. Dubos peteremus : qualia sint oportet, haac lit proferant, 

 quae velis ? 



Deinde ratum habemus ex adperceptione pulchri liquidam animae procurari 

 voluptatem , neque ex ea cupiditates apud nos moveri 5 tantum enim abest ut 

 sententia ferenda de pulchro e cupiditatum foro proveniat , ut mnlto potius 

 cupiditate qui abripiantur sive factitia sive natural! , pulchrum ad discernendum 

 inhabiles censendi sint. Nisi nimirum animo quis sit tranquillo , et ad viriutn 

 stimmam provecto , pulchritudinem non dijndicabit. Quid quod millies accidat 

 ut sordida aspectuque deformia , cupiditates in nobis totam mentis attentionem 

 advertentes concitent , quae eo minus exinde doloris afferant , quo diligentiori 

 institute examine , citius deponantur. 



Ex iis omnibus autem quae jam aUulimus , nil magis veritatem egredi videtur, 

 quam ista Clar. Davidis Hume asseriio, pulchrum appellantis id quod prima in 

 sensum impressione ccque placet sensui ac intellectui in idem continuata proba- 

 tions inquirenti / quod itaque neque sensum humaniorem neque bonos mores 

 ojffendat. Si enim quas hac in definitione nulla intelligentia nullaque ratione com- 

 prehenduntur , ex iis dijudicemus quae facilius in intellectum cadunt, singula 

 saltern falsi arguenda veniimt. Primo quippe demonstratum est pulchra sua ipso- 

 rum causa , neque vero propter extraneas causas quas deduxerit intellectus , 

 placere. 2. Quos sensus intelligat , quaeso, Hume, ubi pulchrum sensui placere 

 defendit? forsan, et gustum (gouter) et tactum et odoratum complectitur. At 

 hi sunt inepti sensus, iis tantum quas bona sunt inhiantes, quiii unquam eo nitan- 

 tur pulchra ut discernant ! vultne visum vel auditum ? sed sensus istos libentius 

 ego procuratores seu mandatores animas dicerem , quibus conspicillorum ad 

 instar utitur , tribunaliaque vocarem infima, quorum placita continuo ad leges 

 ab anima ipsa praescriptas exiguntur. Quid vero consonum minus esset hacce 



