Sin autem clar. Diderot fidem habeamus , omne id pulchrum praedicandum 

 est, in quo sit aliquid quod in animo nostro , relationis (rapport) (i) ideam 

 excitat. At melius non monstrabimus , haec male sonare , quam si hie protule 

 rimus quae Diderot sibi ipsi objecit : N'est-ce pas dit-il tomber dans un grand 

 defaut que de rendre une definition si generate qu'elle semble embrasser tous 

 les ctres sans en excepter un amas de pierres informes jelees au liasard sur 

 le bord d'une carriere. Tous les objets , ajoutera-t-on, sont susceptibles de 

 rapports entre eux , entre leurs parties et avec d'autres etres. Et quidem ut 

 lapides omiltamus, numquid ejusmodi fuit qui relationis ideam concierit in animo 

 Troianorum , Gigas iste Polyphemus cujus aspectu solo ii in fugam agebantur! 

 tantum abest tamen quiri hunc blande depingat Virgilius , ut eum potius in 

 pessimum effingat (2). 



Prseterea est quod sic locutus Diderot bestiis ipsis pulchri dijudicandi vim 

 hand denegasse videatur (3). Numqnid enim circa res ad sui conservationem 

 pracsertim spectantes animalia meditationis capacia sunt? quam saepe dant scilicet 

 signa spei vel timoris , gratitudinis vel viudictae , desiderii ? atqui turn relationum 

 quarumdam ideas consequuntur. 



Clar. Schqftcsbury illud pulchrum dicit, quod genius plasta agente deo ipso 

 veri atque boni sensu arreplus dei creationem imitans exprimit. Hie, ut liquet, 

 Clar. Shaftesbury totam rem divino afflatu reseratarn vult, et sic vel nihilum vel 

 saltern perparum a saeculo pendere progressus artium profitetur ; perinde ac si 

 vim sensus (sentiment) gustumque nos non donasset qui rationem! sed esto pul- 

 chrum agente deo ipso componi : uude , qua so , fit ut deus prodigiosam virtu- 

 tern hanc pulchra coudendi cunctis non largiatur? unde scilicet pauci adeo sunt 

 divino qui spiritu afflentur? ergo si cuncta repetenda sunt a viiibus supra na- 

 turam positis, prius quaercndum semper est utrum artifex Deum ducem habueril 

 necne , quam de opere ejus aestimetur ? atqui qua ratione sit inqtiirendum : 



(t) .Pappelle beau, dit-il, tout ce qui excite eu nous Tidee de rapport. 



(2) Monslrum horrendum, ingens , etc. 



(3) Cic. (lib. I de off.) de surnrna hominis dignitate agens : eorum, inquit, quaj adspectu 

 sentiuntur , nullum aliud animal pulchritudinem , venustatem , convenientiatn partium sentit. 



