(84 ) 



optemus existentiam. Quae ratione eorum quae pulchra vocamus non valere Kant 

 facile cedebat $ admiltendum igitur fuit ea pulchra esse quae nobis placent . 

 nullo ad commocla nostra habito respectu. At et haec pulchriludinis notio baud 

 sufticiebat 5 alia enim nobis placent turn propter aplitndinem ad finem nobis 

 propositum , turn quia in se convenientia sunt, quorum neutrum sine rei notione 

 dijudicari non potest. Pulchra igitur ea praedicanda erant quoo nobis placeant 

 nullo ad commoda nostra respectu atque sola in rem intuitione. Sed et neque 

 ista rem pulchram declarandi ratio omni capite absoluta erat. Quod si enim 

 rem aliquam pulchram esse defendamus, hoc admissum volumus , eandem om- 

 nibus id est universal! ratione pulchram videri debere , qnin tamen habeamus , 

 quo alios ad assensum nobis procbeiidum cogere possimus. Inde congruum fuit a 

 Kant professis addere, pulchra ea esse, quae nobis vi solius itituitionis universali 

 ratione placeant , adeoque talia a nobis declarentur judicio respectu nostri ne- 

 cessario , quin tamen aliorum assensum necessario rapiamus. Cumque jam ita 

 sensus gratus ab omni materie senstii subjecta et ab omni fine turn subjecto in 

 rem pulchram intuente turn rei ipsi proprio , separandus esset , necessario ultima 

 pulchritudinis ratio in forma rei ejusque convenientia in se spectata quasrenda erat , 

 ita quidem ut libero imaginationis lusui sensus proferendi proviucia demanda- 

 retur , qui lusus quia conveniens atque liber esset , gralus etiam esse debebat. 



Utique , ut palam est , praestantissime Kant postulat objectum intuitioni ex- 

 positum tale sit, quod solius formas causa placeat, iiullaque ratione habita utili- 

 tatis 5 sed merito bane quemadmodum et mox allatam definitionem iis tantum 

 constare arguimtis quae fbrmam pulchri spectent. Formae autem neutiquam grate 

 et modo necessario nos afiicerent nisi et illud accederet quod materiae vices 

 agat, idea nimirum rationis. 



Kant reliqui germanorum sequebantur , quin nova proferrerit. Omnes doc- 

 trinas suas fundamentis a celeb, viro positis superstruendo , quse a magistro 

 didicerant, perficere studebant , neque tamen ulli eorum contigit aliqua proferre 

 quae Kant placitis repugnarent. Si nova in medium proferunt, non equidem 

 rejicienda sunt quippe quuin eadem vel in Kant doclrina contineutur aut ne- 

 cessario postulautur. 



