; - (94) 



Esto scilicet pulchrum id censendum esse quod plurium in nobis proferen- 

 darum idearum materies sit. Numquid planum fieri oporteret qnibus conditio- 

 nibus tale quid possibile sit ? eo quod effectus quidam existit , solum sequitur 

 extitisse causam , non vero semper qualis causa sit. Nonne logirum magis est 

 causas prius explodere , quam effectus morari ? quidquid sit ratum habemus , 

 nimium nos non audere, si binis ex rationibus universa haec quae tanti facit 

 Hemsterhuisius , interprelanda putemus } nostro quidem judicio , tota res , ad- 

 misso ejus placito, in convenieutia nonnisi et varietate versaretur^ plurima nempe 

 nova aperle prominentia cum re conjunganlur , ecce idearum copia apud per- 

 cipientetn mirifice augebitur ; hoc autem ex varietate praestabitur 5 confer rebus 

 convenientiam, et ecce quidem rapidius minimoque temporis intervallo et sensus 

 et imaginatio per partes earum labentur. 



Porro vero licet pulchra et sublimia ex essentia inter se discrepare censeamus 

 (quippe quum pulchra finitis consistnnt sublimia vero penitus verseutur in in- 

 finitis , finitumque nulla ratione in infinitum transcendere possit) minime lamen 

 sublimi pulchrum opponi putamus 5 potius autem eorum affinitatem ejusmodi 

 esse defendimus , ut rnutuo se non excludant , neque repngnet pulchrum in 

 sublimi deprehendere (i). Quomodo vero Hemsterhuisius hancce concordiam 

 interpretarelur ? ideam infiniti sublimia gignunt, infmilum autem est unum! 



En quae praeprimis obmovenda hie videbantur circa tot tamque diversa de 

 pulchro prasdicata ; nisique et suus deberet esse censuras modus nonnulla dictis 

 adstruere fuisset in promptu 5 at satis esse autumavimus , procul indigitasse graves 

 errores saepius pullulantes ex variis pulchri definitionibus quas per vices mox 

 recensuimus 5 nihil saltern excusatiouis haberemus , temere quod tanto viriuin 

 discrimine, summis cum viris praelium inire haud abnuerimus, nisi ex susceptis 

 imperitata fuisset aggressio. Diutius quidem , ut decebat , cum Hemsterhuisio 

 stetimus , forsan et durius actum cum eo fuit , at nee animo lubenti minus , suf- 

 fragio votoque prosequimur hunc concivem nostrum quern palria merito extollit, 



(i) Vid. clar. Denzinger orationem de sublimilate ejusque ad virtulem exercendam momcnto, 

 pag. 4 el seq. 



