' ( 96 ) 



esl ut haud pauci ea tantum memorantes qua? sunt in rebus ipsis , nihilominus 

 fecisse se satis autumarent. 



Haec autem procedendi ratio quae quidem perversa eo magis est quo ex ea 

 magis ad universa ex libitu pendenda ducimur, apud Aristotelem , Augustinum^ 

 Andre i de Grosa etc. obtinet. Hi omnes enim ab unitate et convenientia con- 

 stanter pendentes sententiam suam dogmatibus, ut aiunt, superstruunt , quorum 

 nee veritatem nee originem demonstrant, nee comparationem proportiouemque 

 cum anima& delectamento instituunt. 



Quanquam autem mendosam jure dicamus definitionem Hemsterhuisii , ea ta- 

 men multo graviori et firmiori fundamento nititur, Hemsterhuisiumque operantis 

 animi leges maxima cum cura atteridisse commonstrat. Sola nempe psycologia 

 praestantissima doctrina quae de mutuo cogaoscentis animi operalionum inter se 

 commercio quaerit, insistit , animamque hujus lumine tot per caligines quibus 

 obumbrari videtur , procul a sensuum tumultu interrogat. Pulchritudinis veram 

 notionem insectaturus mentis ipsius aditum pervadit ; eoque quod omnino sco- 

 pum non attigerit , damnanda non est methodus ilia qua utebatur , ctijus pras- 

 stantia deinceps apparebat ex felicissimis fructibus quos eadem secuti philosophi 

 percipiebant 5 et nos jure haec ila dicere , vel ex eo jam sequitur , quod Hem- 

 sterhuisius haud parum praestet scriptoribus iis, qui circa momenta, mentis ipsius 

 agcndi ratioriem spectantia , non solliciti , quod asserunt vel non probant , vel 

 sortiri videntur. Sic etiam excellentius Baumgarten sectatoribus agit, qui per- 

 fectionis et utilitatis specie decepti pulchrum clamitant quod pulchrum minime 

 sit 5 eo enim potissimum probandam pulamus Hemsterbuisii descriptionem , quod 

 clare ex ea consequens sit, pulchra quae sunt qua talia immediate per se placere, 

 cunctaque non ex intellectu , sed ex animi pure contemplantis oblectamento 

 repetenda esse. Ex dictis autem satis superque constare videtur , nulla inter se 

 cognatione, Aristotelis , Baumgarten, necnon scriptorum ab iis placita , cum 

 dictis Hemsterbuisii, contineri. 



Verumlameu ab his etsi mutuum nihil sumpserit Hemsterhuisius , contra est 

 quod plurima iis debeat qui psycologia pariter ac ipse , nitebantur. Primo enim 

 singularem hunc admodum animi appetitum , quo fit ut jactari mollius hie amet 



