(99 ) 



Hutcheson et alii. Tantum vero abest ut haec dc Hcmstcrhuisio valcant, ut 

 potius .uliiiiii.imtis. moristrasse eum efFectorum rationem turn in animo ejus qui 

 pull ln-i contcmphilione mulrelur, turn singulari rei pulchrae ad anirni actionem 

 ralione positnin. Quis autem est qui non videat longe plura ei tribueuda esse , 

 qui efFectorum rationes ultimas monstret ac ei qui perceptos effeclus dcfinit ? 



Si( uti Hemsterhuisius antecessorum errores vitaus corumque inventis prudenter 

 ulcns iisdem superior habendus est, ita etiam ex eo plurimum sibi vindicare 

 potost , quod receatioribus scriptoribus ad praestantiorem pulchri doctrinam 

 adiium quodammodo patefecerit. Dictum de Kant praeprimis valere, vel ex eo 

 jam sequitur quod Kant fere omnibus . y qui bac de re scripserunt , dux et auotor 

 extiterit. Quis autem persuasum non babcat Kant sublimia adeo de pulchro 

 docturum non fuisse, nisi et ipse pulchritudinem a sensu jucundo, a material! 

 rerum exUtcntia et ab earumdem cum commodo nostro communione sejungens, 

 eandem ad ipsam animi nostri activitatem retulissct ? jam vero quis negaret 

 Hemstcrbuisium compertum habuisse, pulchritudinem rebus propterea tribuen- 

 dam non esse , quod sensum jucunda ratione afficiant , hoc est , quod sensus 

 unius causa nobis placeant ? quis non videt Hemsterhuisium rem pulchram ideo 

 non habuisse quod nobis utilis ? quod si igitur principale Kant de pbilosophia 

 pulcbri meritutn in eo est, quod pulchritudinem a sensu jucundo pure tali atque 

 a pcrcepta rei utilitate sejunxerit, et aliqua hujus meriti pars nostro philosopho 

 non jure denegaretur. 



Ubi Kant pulchriludinem ab omni materiali rerum existentia secernerat, at- 

 que i, mini eandem ad intuitionem referre decreverat, eo necessario ducebatur ut 

 forma? et perconsequens imaginatiouis lusui multa , imo omnia , tribueret. Numquid 

 autem in eadem conditione Hemsterhuisius versatus est ? quod si enim secundum 

 Hemsterhuisium ea pulchra sunt , in quae intuentes brevissimo temporis spatio 

 quam maximum idearurn numerum consequimur, necessario erit arlificis pulchra 

 proferentis, ad imaginationem coufugere , quippe cujus est perceplis infinite 

 uuilla addore , indeque quemdam auimi motum proferre qui per se jucundissimus 

 est. hide eliam fit ( hocque gravissimum omnium putamus) ut miranda in iis 

 quae Jlemsterhuisius atque Kaut tanquam essenlialia requirunt , conspiratio dignos- 



