Neque vero Athenienses modestius se gerebanl j simul enim ac erant cujusdam 

 civitatis potiti , rerum snmmam populo tradebant , creabantque 'E^IFK^OUS , qui 

 rives explorarent, et *J>**5, quorum munus erat, ut viderent ne civitasab Athe- 

 niensibns deficeret (i). 



Hac agendi ratione populos graces infensos sibi reddebant Athenienses et La- 

 cedaemonii. Mox vero tantam eis molestiam perfidia et injuriis exhibueruut, ut 

 finem mails quasrcndi catissa , bellum commoverent. Quo quidem Laceldsemonii 

 non solum principatum amiserurit , verum etiam tanta clade sunt afl'ecti , ut 

 nunquam se rcfecerint (2) $ Athenienses autem etsi minus adversa fortuna contra 

 socios usi sint quam Lacedaemonii adversus Thebanos , magnam tameu opum et 

 auctoritatis partem desiderarunt (3). 



Ad illas iuclinationis eversionisque civitatum gracarum caussas praecipuas alia 

 quaedam accedit , quas singulis civitatibus magis est propria , coutinua scilicet 

 eorum , qui principibus studebant , ( 'Af IS-TOX^TI'* ) cum popularis status fautoribus 

 (A>!fioxpar!a) de principatu contentio. Cujus exitus plerumqtie is erat^ ut rcrum 

 summa sive ad tyraunum quemdam , sive ad vulgum mobilem et dissolutum tran- 

 sirct. His discordiis intestinis factum est, ut GraeciaD civitates justa reipublicae forma 

 nunquam fere ulerentur; quae enim superior erat factio sive populi sive opti- 

 niatum , saepius leges sive mutabat aut perfringebat , sive novas ex rerum tem- 

 porumque ratione perferebat. Quid multa ? titraqne rempublicam ita instituebat 

 et moderabatur , ut . quantum fieri posset , nib.il quidquam in ea reliqui esset , 

 quod auctorilatem in adversaries sibi sumptam labefactare posse videretur. Inde 

 iterum fiebat ut cives abjecto fere in patriam amore non amplius civitatis , sed 

 factiouis quisqne suse commoda respicerent; ut magnum moribus detrimentum 

 sit illatum (4). 



Ex iis qua? proxime dicta sunt, facile quis perspiciet civitatibus graccis raro 

 conligisse , ut tranquille beateque vivereut. 



(1) Tlieophrast. Politic. I., apud Harpocrat. sub voce 'E;riVxosro<. 



(2) Cornel. Nepos. vit. Agcsil. c. 9. 



(3) Barllielemy, Voyage du jeunc Anacharsis en Grece. T. II. p. 497- S 1T i et ' V. p. g5. Ste- 

 reotype d'Hcrhan. 



(4) Hceien. Manuel de Thistoire ancienne, p. 207. 



