( 443 ) 



Vauquelin (i) Klaproth (2), Berzelius (3). Albus , dulci sapore, dissolvitur in 

 3o vel 4 aqua- partibus , sub temperie solita , f'acillima crystallisalioue 

 plerumquc formam accipit arenularum splendenlium , et secundura Ekeberg . 

 crystalli ejus sunt prismata bexaedrica , verticibus quatuor lateribus. 



Nalivus lion i rpcrii in- , el obtinetur vcl yttria in acido sulphuric o suo cum 

 aquae pondere tractaudo . vel acidum sulphuricum in dissolutionem nitratis 

 \ 1 1 1 i,r infundendo : utroqnc in casu statim apparent crystalli sulpbatis. Secundum 

 experientias quas accurate fecit Berzelius, loopartes sulphatis hujus aquae orbats 

 infiisioue solutionis baryta? producunt i (")-'. 7 paries sulphatis barytae. Ergo sulphas 

 ytlriae constat partibus 100 acidi et 102,287 basis, et haec videtur compositio 



ztomistica : 



a atomi acidi io,O233, 



i yttriae io,a525. 



Atomus sulphatis 20,2758. 



Sulphas aluminas. 



36o. Ab alumine primo distinctus est a Vauquelin , et Chaptal (4) , postea 

 Berzelius ejus analysi operam dabat (5). 



Sulphas aluminae albus, sapore slyptico est. Minore quam proprio suo in pondere 

 aquae dissolvitur , deliquescit , et ut crystallinam accipiat formam , dissolutio 

 consistentiae syruposae in lagena accurate clausa quiescat per diem unuin necesse 

 est. Tune invenienlur foliola crystallina exilia , mollia , lentaque , quae leni calore 

 exposita aquam cedunt , et in pulverem rediguntur 5 si dissolutioni huic infunditur 

 dissolutio sulphalis potassae vel ammoniacae , fere subito deponuntur crystalli octae- 

 dr.r aluminis, nisi magna in aquas copia dissoluti sint sales. Forsitan propterea 

 dissolutione sulphatis aluminae uti possent ad detegendam praesentiam alterius in 



(i) Ann. de china. , 36, i56. 

 (a) Klaproth's Beitrage, I. 3, 67. 



(3) Theorie des proportions chimiqucs. 



(4) Ann. de chimie , t. aa. 



(5) Theorie des proport. chim. , et ana. de chimie, t. 82, 14. 



56. 



