(545) 



/. a 4 D. de v. s. , ubi Marciauus ait : Munus proprie est . quod neces- 

 sarie obimus lege , more . imperiove ejus . qui jubendi habel potestatem. Dona 

 autem proprie sunt , quae nulla necessitate juris oflicii , sed sponte praeslanlur ; 

 qua: si non praeslenlur nulla reprebensio est, et si prajstenlur plerumque laus 

 inest , sed in snnima in hoc ventum est, ut non quodcumque munus id et 

 douum accipiatur , at quod donum fecerit id munus recle dicatur. Priori 

 autem loco douum -rims esse dicitur, munus species ita ut munus tainquam 

 donum cum causa , in genere donum quoque dici baud dubie possit , at Mar 

 cianus 1. 1. munus et donum dici posse negat, at e contrario quod donum est, 

 id et recte vocari munus affirmat. Optime autem hasce leges mibi conciliare 

 videtur Cl. de Metes (i) observando variasvocis muneris significationes ; troprie 

 enim munus significare , quidquid ex necessitate oflicii fit , unde , super indicia , 

 sive extraordinariae tributorum indictiones , appellantur munera ; operas etiam 

 quae imponunlur tributi et imperil causa dicuntur munera personalia (2) ; tropice 

 deinde sumitur pro dono , cui aliqua causa pi-abet occasiouem (3); sic igitur si 

 munus , ut in /. /. > i j tarn propria quam impropria, sua significatioiie dono 

 opponatur , baud dubie latius patet , quam donum quod numquam aut onus aut 

 oflicium significat , si contra strictius et tropice tautummodo de douis ab causam 

 dulis usurpetur (4) , latius quam munus patebit donum quod tamquam genus , 

 el dona simplicia , et dona cum causa in specie in se compleclilur : caelerum 

 .sum n i. mi harum vocum discrimen , cum de donalionibus disserimus , habere 

 ulililatem , nemo facile iufitias ibit, qui gravissimas qua? inde fluunt, nobiscum 

 videat consequentias. 



Sequilur aulem inde imprimis uti donum et munus , sic quaque munera mit- 

 ) et donare multum inler se differre. Donare enim et donatio a dono 



(\) De dou. "part, i ., c. a., J. j. seqq. 



(a) De qua significations agitur in sit. D. dcinuui et hoti. in tit. cod. de extraord. muucrib. 

 et aliis inuliis libri X. et 1. a3g, D. de v. s. 



(3) Veluti in. I. 18., D. de v. I. 



(4) Uli lit in I. 1. 194. 



