( 553 ) 



cum sane ad remunerandum nulla actio patronis compelcrct , quippe civil! 

 i M ill, i, neque ctiam natural! nisi plane inefficaci praecedenti obligatione ? Res 

 igitur forte baud male intelligi possit, ila ut , quura patron! causas suscipere 

 detrectarent , incerta parvi alicujus munusculi spe , quod dare et retinere plane 

 in clientum erat arbitrio donaque ita illis jam statim , ne causam suscipere re- 

 cusarent satis ampia forte praestabanlur 5 ita vectigalis et stipendiaria plebs patribus 

 evaderet ; vel sic mini donis acceptis causam data opera , aut negligere , aut in 

 longum trabere, aliisve fraudibus, majoribus usque donis inbiantes , plebcm 

 vexare , atque ita veratn leg! causam praebere , facile potuerunt. Hue quoque 

 faciunt verba , future tempore concepts , ob causam orandam , et verba apud 

 Taciturn (i) ne quis ad causam orandam mercede , aut donis emeretur ; 

 denique noslram firmat sententiam locus Plinii (a) ubi mentio fit senatus con- 

 sulli sub Trajano facli , quo omnes , qui quid negotii haberent jurare prius- 

 quam agerent jubebantur ; nibil se ob advocationem cuiquam dedisse , promisisse , 

 cavisse , et peractis demum negotiis permittebatur pecuniam decem millium 

 sestertiorum dare. Simul tamen et cum donis post oratam causam munera accipi 

 vetuit Cincius, tarn forte, ut fraudibus occurreret, quam ut nobile oliicium patron! 

 quod venale factum fuerat , ad pristinum reduceret splendorem quum diserti et 

 facundi homines graluito clientes quantum poterant consilio et lingua sublevarent 

 qui famam (3) in posteros praemia eloquentiae cogitabant pulcherrima. 



Nee tamen diu sustinuit ipsum legis Cinciae vetitum, saltern edicto illud re 

 tulisse constat Augustum imperatorem . qui docente Dione Cassio (4) oratores 

 jussit causas nullo accepto prasmio agere , qui secus fecissent quadruplum acceptae 

 DICK cdis pendere (5). Adeoque legem Cinciam ex imperfecta minus quam 

 perfectam reddidit , ita ut quum antea civiliter tantum agere possent clientes ad 



(i) Ann, XIII, 4. 

 (a) In ep. V, ai. 



(3) Uti csi apud Fac. , ami. XI, 5. 



(4) L. LIV, p. 533. 



(5) Greece ita effertor: *K/ rear 'fjr* fur *ftirtii rt>iytfi<t tit, ij 



7 



