( 556 ) 



inter vivos spectet. Nee oleum et operam perdere vacat , in quasrenda frustra 

 magna horum capitum conjunctione. Videtur enim potius data opportunitale , 

 simul fraudes in donando , et sub specie donationis saspius commissas , lege 

 aliqua , coercere voluisse Cincius et temerariis largitionibus frenum aliquod in- 

 jicere , quam quidem consimili ratione ductus , ambo base capita constituisse , 

 nisi similitudinem rationis forte in eo quaeras 5 quod ita et plebi cousultum vo- 

 luerit, metuens ne forte profusa liberalitate exhausto patrimonio nobiles et Patricii 

 juvenes ad vexandos Plebejos animum converterent , aut , uti exemplura deinde 

 in Catilina ejusque sociis occurrit, dilapidatis bonis in ipsam Rempublicam novi 

 quid molireritur$ sequuntur enim, ut ait Cicero (i), largitionem rapina?, cum 

 enim dando egere cceperint alienis bonis manus afFerre coguntur. Licet 

 hsec autem forte una ex causis fuerit, quare alterum boc caput addiderit Tribunus 

 plebis , baud dubie tamen latius patuit legislatoris consilium , qui universe co- . 

 bibere voluit donandi crescentem in diem licentiam et temeritatem , qua factae 

 temere et inconsulto donationis citius adhuc poenilebat , quam facta fuerat , va- 

 riasque illas et multiplices fraudes , quales Constantinus Magnus (2) , suo tempore 

 imprimis ab illis , aut in illis donationum speciebus commissas queritur , ad quos 

 vel quas lex Gincia non pertinebat 5 ita ut quare et exceptionem sustulerit , 

 et reliquas etiam donationes certis formis subjecerit, in solis fraudibus maxime 

 qusereudam ralionem satis clare prodat Imperator. Quod ipsum argumento sit, 

 quam bene finem attigerit Gincius, cujus hoc quoque legis prasceptum ad Cons- 

 tantinum usque Magnum fere immutatum stetit , donee ipsa temporis mutatio 

 quamdam illius mutationem exegerit (3). 



Egregie autem falli viros doctissimos , quicumque tria hujus legis diversa ca- 

 pita fuisse putarunt quorum primo de causarum patronis , altero de modo dona- 

 tionum f 4) $ tertio de earum forma actum fuisset , nisi rem jam ante me perduxisset 



(1) Deoff. II, i5. 



(2) Fr. Vat. , p. 5 1 , p. I. 10 sqq. 



(3) Add. Bruram. , c. i3, p. 203 sq. et Cl. Savigny in tractatu de lege Cincia in Eplicni. 

 jurisprud. hist., IV, i, p. 19 sq. 



(4) Cuj. in obs. VI, 18., primus superior! de palronis causarum capiti alterum addidit de modo 



