( 558 ) 



capita persequitur. In fine igitur . 2 , mancipationis aut traditionis requisite objicit , 

 o>. gr. , 1. 24 7 ef /. 21 , ZX , de don. , inde constat, stipulationem tamen , ad 

 certum usque modum licet donationis causa initam , validam neque ulla exceptione 

 facile elidendam ex stipulatis praebuisse actionem. Deinde apponit beneficium 

 competentiae , quod illi , qui ex stipulatu , ad solvendum id , quod donationis 

 causa promiserat, conveniebatur } ex rescripto Divi Pii fuit concessum (i) quod- 

 que , nisi ipsa slipulatio valeret , usu sane venire non poterat. Pari modo in fine , . 3, 

 modo sive summae , quam ut egredi , nisi exceptis tantum personis , non liceret , 

 altero legis Cinciae capite cautum statuit. Brummerus , opponit loca plura Plinii 

 in epistolis (2) , ubi mentio fit donationum maximarum , de quibus tamen , quin 

 valeant nullum ibi dubium movetur, addi jam possunt fragmenta Vaticana, in 

 quibus , passim quoque res maximi pretii donatae dicuntur (3) , quarum tamen , 

 si nonnullae donationis non valere doceantur , non ea manifeste ratio est, quod 

 modum legis excedant , de quo vel nullibi aliqua in fragmentis mentio , occurrit , 

 verum quod neglecta sit forma , quas lege Cincia ad perficiendam donationem 

 requiritur , aut forma donandi communis , si sint exceptae a lege personae quales 

 sunt proximi cognati (4) 5 aliique. Tantam igitur necesse foret assumere quanti- 

 latem , quantam vix sinit , turn parva pecuniae copia , el universe minor opulentia 

 rei Romanae tempore legis Iata2 , habita sequentium temporum ratione , turn ipsa 



(i) L. 19 , . i , 1. 3o, D. , de re jud. , 1. 12, I. 33 , pr. et . 3 , D., de don. 



(a) V. gr. , libro VI, ep. 32, H,4i I- '9> VII, i3, VI, 25, add. X, 3, quern vexatum 

 Plinii locum tuetur cl. Sav. , 1. I. , p. i5, n 3i , tamquaru non ita sit veri dissimilis enormis , 

 qua; ita donata dicitur summa , quum fiat donatio a matre: nee cnim a suas regionis moribus 

 alicnum esse , ut divites posscssores vivi facullatibus liberis suis cedant. Et tueri me iterum posse 

 guudeo ipsam viri cl. genuinae sectionis defensionem exernpla in fr. Vat., pag. 67 , p. i. 5 , oc 

 currenle , uii ct mater dives omnia bona sua filiis donasse dicitur , ila ut et muneribus Romanis 

 recepium illud appareat. Add. C. Heam, F. VI , 1. i. 



(3) V. g. , pag. 60 , a. , 1. 5 , fundus , donatur Italicus , pag. 73 , in f. 74 , praedia tributaria , 

 pag. 56. 1. i5, praedium stipendiarium inslructum , pag. 56, 1. 20, et 57 a., 1. 3o, universum 

 peculium profeclilium , quod saepius satis amplum fuisse nemo cst , qui ignoret ; imo , pag. 5; . 

 p. 1. 5 , omnia bona a matre divite praediis aliisque rebus multis, filiis dooata proponuntar. 



(4) Fr. Vat., p. 70, a., 1. 25. 



