( 565 ) 



casus nullibi in fragments obvius fit , aut vel fieri potuil, cum corporales tanlum 

 res ob requisitum traditionis non cxceptis ullramodum donari possent,) ibi nee 

 adhibebaUir, ul adeo nullum dubium inde recte possit inferri (i). Pari modo 

 nulla quidem in fragmentis menlio reliuquarum quibus transferri poterat , et acquiri 

 dominium rerum Quiritarium ralionura , duodecira cnumerat Heineccius (a) ; at 

 praeter illas de quibus diximus nullam aliam line pertinere , quippe qua; et si 

 numquam lex Cincia extitisset in donatione usu venire non potuissent , unicuique 

 in oculos iiirunii. Certe quam iis annumerat donationem male a viro cl. iis 

 accenseri supra vidimus (3). 



Nee id ipsum tamen statutum volumus lege Cincia , ut requisivisset semper 

 ipsam domiuii Quiritarii ab alienationem , quid enim tune dicendum forct, si 

 quis donare vellet res , quas ipse tantum in bonis babebat ' An nullo modo do- 

 nationem perflccre potcrit . quoniam dominium Quiritarium in ilia re , quod ipse 

 non babet , nee in alterum , cui donare vult transferre potest ? Hoc videtur 

 absm dum , quis enim medio liberae Reipublicoe tempore a tribuno plebis legem 

 exspectet, quae insiguiler ita singulorum civium libertatem laedat, ipsamque 

 donandi, nou dicam licentiam, sod facultatem cobibeat. Quare statue-re polius 

 pi, unit universe legem ad perficiendam donationem illud sohun requisivisse , ut 



(i) Minus recte ad probandam etiam in jure cessionem in donationibas ultra modum admissam 

 fnisse escitare videtur cl. Sav., I. 1. , j. a., p. -, locum in C. Stcrm. VI. i, quippe ubi non dicitur 

 mancipationcm aut in jure cessionem fuisse adhibendatn, quod nee verum foret in exceplis per- 

 sonis, quales patres et filii , de quibus agit Diocletianus, verum pattern bonorum generaliter 

 nuda voluntate donari posse ncgat, cum singular res nominari debeant, qua: vel donatione, vel 

 mancipatione , vel in jure cessione transferuntur , cf. infra , . 5 , in fine. 



(a) In ant. ad. , F. J. II. v. , . aa. 



(3) Minus recte igitur haclenus videtur statutum legem Cinciam ipsam nominatim requisivisse 

 mancipationem in jure cessionem aut traditionem cum universe potius excgerit , ut jus suum 

 transferret donator , quo quum mancipatio et traditio imprimis et fere unice traderent , quum 

 res corporales tanlum donari possenl , quippe quae sola? traditionem ( quam omnimodo lex in 

 omnibus rebus tarn mancipi , quam nee mancipi donandis exegisse , si modum excederet donatio 

 infra dicelur ) recipiebant , inde- firlso specialiier hoc ipsis Icgis verbis expressum accepcrunt viri 

 docli , cf. imprimis Brummcrus. C. i3, p. 191, el Sav., p. 17, I. 1. 



