( 566 ) 



donator omne jus suura in re donata tradidisset. Sunt enim plures res , quae in 

 domino Quiritario esse nequeunt , vel uti fuudi provinciales , quorum dominium 

 apud populum erat, vel principem , usus fructus tantum et plenissima detentatio, 

 apud privalos esse poterat (i), item eae quas bona fide et ex justa causa, ab 

 aliis possidemus fundos autein provinciales rite traditione donari potuisse constat 

 exfr. P^at.^p. 68, p. I. 5, et pag. 78 in initio (2). Sequitur jam ut probemus 

 illud , quod posuimus omni modo traditionem rei donates ad perficiendam do- 

 nationem lege Cincia fuisse requisitam. At vero rem componit ipsa fragmentorum 

 Vaticanorum auctoritas ubi (3) ait Diocletianus: 



Donatio praedii quod mancipi est, inter non exceptas personas traditione 

 atque mancipatione perficitur, ejus vero quod nee mancipi est, traditione 

 sola , quae verba ita perspicua sunt , ut explicatione nulla indigeant } in rebus 

 mobilibus mancipi praeter solennem mancipationis formam , eandem quoque 

 accedere debuisse traditionem satis indicant verba Pauli (4) : in rebus mo- 

 bilibus etiamsi traditce sint exigitur ut et interdicto utrubi fita enim leeendum 



o \ o 



mox ostendetur) superior sit is, cui donata est, sive mancipi mancipata sit, 

 sive nee mancipi tradita. 



Quid enim ilia verba indicant aliud , nisi quod praeter requisitum traditionis 

 (etiamsi traditce sint] in rebus mobilibus insuper adhuc aliud quid requiratur, 

 opponuntur enim illis quaa paulo ante traduntur, exceptionem scilicet in factum, 

 si non donationis causa mancipavi competere illi , qui convenitur ex manci 



(1) Thcoph , ad. , . 4> , J. rerum. die. 



(2) Fall! igitur videutur quicumque nominatim lege Cincia rcquisilum fuisse putarunt ipsam 

 dominii Quiritarii translationcm , quo nutnero sunt omnes interpreles, quos lertium caput hujus 

 legis, quo id ipsum cautum foret, assumsisse supra diximus. Melius otnnino cl. Savigny qui in 

 nola ad., p. 9, 1. 1., in Eph., magis in nostram sentealiam vergit, quum dicat : Wie aber, wenn der 

 * Sclienkende selbst den slaven nur in bonis hatte ? War nun alle Schenkung unmbglich oder 

 forderlc dasz gezelz uberhaubt nur, dasz der Sclienkende alles recht iibertrage, was er selbst 

 an einer sache habe cl. h. dasz durch die Scheukung alles Sogleich abgemacht werde , nicht 

 M etwas unvollen deles zuiuckbleibei' Ich glaube dieses lezte Gel. 



(3) P. 7 3 , 1. 10. 



(4) In. fr., Vat., p. 72, I. 3o. 



