c 



ilia aeque heredibus ac ipsi donatori competit, daiur enim et iis exceptio perpetua, 

 qnac ipsa ratio est , quare nee fidejussoribus eadcm actio deneganda videtur (i). 



Vexatam autem illam inter juris interprcles quaestioncra, an id quod juris errore 

 solutum est repeti possit . an vero ob solam ignorautiam facli detur coudictio in 

 debiti non sinit instituti ratio , ut examinemus ? Quidquid sit hoc constat , semper 

 requiri ut donator ejusve heres, vel fidejussor in debitum esse nesciverit (a). 



Nondum vero vidimus, quid juris sit, si quis neglecta lege praescripta forma, 

 adeoque non translate jure suo possessiouem rei donatae donatario illico tradiderit- 

 Et hie alter casus est. Veluti Titius Cajo decem servos singulos valentes qua- 

 dringentos sexlertios, quos optimo jure Quiritium possidebat, nulla alia adhibit i 

 forma , donationis causa simpliciter tradit. Sola igitur transit possessio , et do- 

 natarius est in conditione usucapieudi, cum ex justa causa a non iuvito possessionem 

 sit nactus , non tamen fit dominus , quia dominium rerum mancipi non potest 

 sola traditione transferri. Titius, quern donationis poenitet, imperfectam adhuc 

 donationem revocare vult, antequam per unius anni possessionem, usuceperit 

 Cajus , et sic perfecta evadat donatio. Utelurne exceptione ? Sane non proderit , 

 qiium Cajus sit in possessione. Condictione in debiti ? Nee ea : licet enim omuls 

 donatio sit indebita donator tamen non solvit , sed donat , nee quod nescit in- 

 debilum , ob id ipsum enim quod est indebitum , liberalitatem suain ostendit. At 

 locus erit ipsi servorum vindication!, quorum dominium semper penes dona torem 

 inansi t , quippe quod nuda traditione servorum transire non poterat. Quid si 

 reddere recusct douatarius , excipiendo servos sibi ex causa donationis traditos 

 esse; replicabit donator, si non contra legem Ginciam tibi donavi,quemadmodum 

 autem nee exceptio opponitur illi , qui licet ei major definite a lege modo stmima 

 promissa sit , tamen non ultra legitimum modum petat , nee condictio in debiti 

 competit ulterius , quam quatcnus modus legis sit excessus , sic nee haec re- 

 plicatio totam donationem perimere videtur,verum etiam eatenus tantum, quatenus 

 excedat modum legitimum; adeo ut in proposito casu quinque demum servos 



(i) Ulp., 1. 1., I. 24. , D., dc don. 



(a) L. i., D. , de cood. ind. , et 1. 36. , . 3. , D. , ibid. 



