(5 7 5) 



erat autem haec duplicatio plane eadem res cum rcplicatione , meris tantum no- 

 minibus ideo distinctae , quoiiiam priori casu exception! alia opponebatur exceplio, 

 quae tune replicatio dicitur (i); posteriori vero casu replication! exceptio op- 

 ponebatur , qua: duplicatio , vocari solet (2). 



Morle igitur donatoris omnimodo cessabat legis Ginciae vis et eflicacilas , si 

 firma et immutata repcriretur donatoris voluntas , nee lamen propterea mortis 

 causa capi dici posse res donatas, docet Papinianus ,1. 1. , quum dicat - non enim 

 mortis causa capitur quod latino (3; donatum cst, quoniam morte Cincia re- 

 movetur (/{). 



Vix tamen est , ut luce replicatio aut duplicatio doli procederet , si statim post 

 factam donationem moreretur donator , uec aliquod saltern inter ipsam dona- 

 tionem et mortem inter ccssisset , temporis spatium , que voluntatem uon mu- 

 tasset. Requiritur enim voluntatis perseverantia (5) utque durante voluutate 

 decesserit donator (6). 



Ulpiani fragmentum , /. i. Lex Imperfecta. 



Leges olim apud Romanos in perfectas et imperfectas di visas fuisse , mi- 

 nusque quam perfectas satis cognitum. Perfecta dicebatur quae uon tantum 

 aliquid vetabat , sed etiam nullum declarabat , quod contra legem erat factum. 

 Lex imperfecta dicebatur , quae vetabat quidem , aliquid fieri , sed si contra 



() Vid., Gajus, I. IV, $. 126, I. de replic. 



(a) Gaj. IV., . 127., et. jj. 2.,'!, 1.1. Omnia autcm liter, qux de confinnationc donation!* 

 contra legem Cinciam factae diiiruus rursus ex fragmeniis Vaticanis primum ad nostrain perveoerunt 

 notiliam. 



(3) Ita emendat cl. Majus pro altero, uii est in codice. 



(4) Pro quoniam legere mavult cl. Majus quamvis morte Gincia removetnr non vidctur 

 necesse. M 



(5) Fr. Vat, p. 69, a. 1. 3o. 



(6) Ibid, p. 69, a. I. a5, add. p. 71, a. 1. 5. 



