( 58i ) 



praeter illam inductioneui aliud quid requiritur . quum donator ita et omiie jus 

 situiii in doualaritun transferal ct rein ipsam tradat. Erant cnim fundi tribularii 

 el slipendiurii res nee mancipi (i) quorum domiuium praelerea apud populum 

 vel priucipem crat , (a) adeoque eorum possessio baud dubie Iradilione plene 

 transferebalur. Eadem aulem requirilur induclio in exceplis personis , nee sli- 

 pulalionem hie eifectum ullum producere , discrle docet Impcraior verbis : et 

 si hanc seen tain cet. In donationc igitur rei tributaries circa exccptam ct non 

 exceptam personam nulla difTereulia est , quod rursus argumenlo sit, revera 

 favor em hujus exceptionis unice coiistitisse in eo , quod liberac eranl exceptae 

 persona; a forma lege Cincia praescripla , qua? si eadem esset , cessabat el differentia. 

 Ipsa lamen cum cl hie el passim dicanlur caccepla; legis Cincife persorwe , el ipsam 

 vim legis unice in forma quaerendam esse , inde salis manifesto palel. 



Quod aulem nttinel ad hujus cxccplionis fala sic accidisse puto , ut quum 

 ipsa lex Cincia diclas personas a lege lanlummodo excipere voluerit celeroquin 

 vero eodem jure uli , quod ante illam perpeluo obliuueral , Anloninus Pius vim 

 hujus exceptiouis exlenderit , majoremque aclinic proximis cognatis favorem 

 concesserit , quam quo noudum lata lege gauderent , videlur sc. Anloninus Pius , 

 quum olim eliam iuler exceplos donalio perfici non posset , nisi vel slipulatione 

 vel iraditioiie aliave quadam forma : atque expressa solummodo donandi voluntas 

 ininimu donalionem perficerel , slaluisse ; ut abhiuc neque verborum ueque actus 

 alirujus solennitas ad perficiendam donationem parentes inler et liberos requi- 

 rerelur, verum sufticerel quibuscumque verbis expressa voluntas, tnodo de re 

 ipsa et facto certo coiisiarei. Couslilulio Divi Pii qua liac de re cavit , laudatur 

 a Constantino Magno (3) verbis : Juxta Divi Pii consultissimi Principis ins- 

 tiluta valere donaliones placel inler parenles el liberos in quocumque solo , 

 el cujuslibel rei liberalilas probabilur exslilisse , licel neque mancipalio 



(0 Gajus,!. II, 5. 11. 



(a) Tbeoph. , parapbr. , J. II, i , . 40. Hinc proprietas quoque transferri non posse dicitur, 

 in fr. Vat., pag. 65, p. 1. 20, ubi pro cum ad te legcndum coujicio , cum a te. 

 (3) L. 4. , C. Th. , de don. 



