(6o4) 



alterius se donasse profiteatur (i). Et quum antiquitus quidem nulla donatio 

 inter vivos, qua? summam ducentorum solidorum excedebat perfecta haberetur, 

 nisi aliis etiam subinde multis adjunctis , saltern solennis facta esset juris omnis , 

 quod in re donata habebat donalor , translatio , ipsaque rei traditio , ejusmodi 

 donationis perfect* effectum eum fuisse , ut omne jus donatoris in donatarium 

 transiret facile est perspicuum. Cum autem ab Lac forma liberas erant personae 

 nonnullae et praeterea minores summae , minoresve res pretii , ita ut vel ipsa rei 

 traditione vel etiam stipulatione celebrari et perfici ejusmodi donatio posset , ultro 

 intelligitur , si quidem stipulatio facta esset , dominium rei promissae ad donatarium 

 transire non poluisse , cum rerum dominia nuda conventione non transferantur , 

 et actionem exinde tantum ac obligationem donatario acquisitam fuisse , qua 

 ex stipulatu donatorem ad solvendum promissum aut tradendam rem promissam 

 cogere poterat. Et sane ante Antoninum Pium quidem donator ex stipulatione 

 coram Prastore conventus in solidum a judice solebat condemnari , etiamsi ipse 

 judicatis , uti par erat morem gerens , ad extremam redigeretur inopiam : 

 quod ipsum durum esse videns et uniquum bumanissimus imperator Divus Pius , 

 beneficium competentiae donatori concessit , quo opposite , tantum sibi e ju- 

 dicio servare posset , quantum ad victum ipsi sufficeret ita ut non in solidum 

 verum in quantum jacere poterat , condemnaretur (2) , id autem non solito 

 more computabatur , verum deducendum erat aes alienum , praeter illud quod 

 alia ex causa donationis debebalur , qua in re occupantis melior erat condilio (3) , 

 nee intererat utrum obligatio in aliam transfusa esset , veluti constituta dona- 

 tionis causa promissa pecuuia , cum causa et origo obligationis non judicii po- 

 testas prsevaleret, ita ut et actioni judicati beneficium illud posset opponi (4). Non 

 tamen competit hoc beneficium nisi tali donatori , qui a donatario convenitur , 

 ita ut uihil ei prosit adversus terlium , cui in favorem alius stipulando pro- 



(1) L. 4, c. , ibid, add., fr. Vat., p. 64, a., 1. 20, 66, p. 1. 25,6172, a., 1. 5. 



(2) L. 12, D. , h. t. 



(3) L. 12, D., h. t. , 1. 19, . i, D., de re jud. 



(4) L. 33 , pr. D. , h. t. 



