(607 ) 



pater in illos donationibus contulerat. Sic igitur, quae aut in cmancipandi actu (i) 

 aut post emancipationein donaverat , recipiebat pater et quidem ut vidctur ipso 

 jure ; per consequential!! rescissac judicis sententia emancipationis , quod satis 

 denotant vcrba : idquc quod pater donationibus contulit . patri ditioni nalu- 

 raeque juri subjugati palriae recidat potestati. Cui consequens cst, ut, extensa 

 rescindendae emuucipationis poena a libcris ad reliquos descendentes , simul et 

 quod de douatiouibus liberis factis. Constantino placuit, ad illos extensum esse 

 videatur. 



I lac tamcn Constantini Magni lege nibil videtur mutatum in eo , quod jam 

 ante eum de revocandis a patre donationibus Diocletianum et Maximianum 

 statuisse ex , /. a , C. , Th. , de don. , apparet , qua sanxerant illi . ut quod pater 

 in liberos munificcntiae tilulo contulcrai , id et in totum revocandi jus compe- 

 teret , si impios illos in judicio declarandos curassct. Idem enini et post hanc 

 Constantini legem , videtur palribus praeslo esse remedium . si quidem solam 

 donationem uon etiam emancipationem revocare maliut. 



Et autiquitus quidem jura patris et matris aequalia in ea re fuisse videntur, 

 deiude autem auctore jure patris laudata Constantini lege eodemque jure tributo 

 reliquis adscendentibus (2) , deminutum contra , et in multis immutatum inve- 

 nitur jus matris , /. i , C. , Th. , de don. , qua imperatores Constantius et Cons- 

 taus non amplius cuilibet raatri hoc jus concedi voluerunt , verum inter alia 

 illud statuerunt, ut civis romana esse deberet nniv*nt<r satisque casla uleretur 

 vitas ratione , iiec totum , uti pater , verum dimidium tautum ejus quantitatis , 

 quae tempore litis cceptae supererat, revocandi jus habereL Quod rursus dein 

 eatenus mutarunt iidem Imperatores (3), quod malribus, et totam donationem 

 revocare coucesserint : placuit idem Justiniano , qui voluit tamen quoque in 

 aestimando eo , quod reslituendum erat , tempus litis coeptas speclari , ita ut quae 



(i) Qua opportunitale simul illis, qui e poteslate dimtttebanlur, aliquid donare, el veluti 

 patrlmonio quodain instrucre se susieutarcut , raoris fuisse Romanis tradit J. Goih. , id 1. a , 

 C. , Th. , de don. 



(a) L. UD. , C., de ingr. , lib. 1. 9, C., de rer. donat. 



(3) L. 4 , C. , Th. , de rer. doo. 



77 



