( 609 ) 



nou videt , non ob solum ingraium liberli animum hie revocation! locum lieri . 

 verum et ob meram patroni poenitentiam i* Yerba cnim : cum omuis donatio 

 intitata patroni voluntate rcvocanda sit , et nimis geueralia suut , quam ut 

 restringas ad casum ingratitudinis , et nimis perspicua . quam ut aliqucm de 

 eorum sensu dubitare posse credamus. Ecce tamen ulterius et explicantur ia 

 fine ejusdem constititutionis verbis : circa qua? voluntas patrouorum in supremam 

 usque diem perscveravit. Liberam igilur hinc apparet i'uisse patronis , dum 

 viverent , revocandi facultatem , quam et respiciunl imperatores Diocletianus 

 et Maximianus (i) cum donationem a patrona rite et legitima forma liberto 

 factam , tinnuni satis el munilum ei in re donata , jus tribuere respondeant : 

 si tamen, cum moreretur patrona, possessionem rei donata: non revocavit. 

 Ceterum si non rcvocaverit ipse patronus , neque tilii , neque successores 

 eomm hoc beneficio utentur. Neque enim fas ait imperator Philippus : 

 omni modo inquietari donationes , quas is qui donaverat in diem vitae suae 

 non revocavil. 



Et his quidem praemissis accedamus jam ad explicationem , /. 8, C.^dcrevoc. don. , 

 quam quidem, si ex illis qua: diximus interpretari aggrediamur vix dubito, quin 

 ejus legis sensum rectius eruere possimus. Scilicet quum constet ex fragrnenlis 

 Vattcanis Diocletiani et Maximiani tempore (2) revocari potuisse omnem dona- 

 tionem in libertum collatam sola patroni voluntatis mutatione, nee ante Gons- 

 tantium (3) mutatum illud legatur consequens est , non iilud constituere voluisse 

 Constantium ut liberis susceptis , donationem omnium vel partis bonorum revo- 

 care posset patronus quippe quod semper, vel mutata tantum voluntate , etiam 

 minimam poterat, adeoque jam constitutum repetere nou erat necesse; verum 

 potius illud , ut si patronus orbus liberto suo omnia bona , vel partem eorum 

 donasset , deinde liberos suscepisset , donatio ad irritum recideret , et dominium , 



(i) In fragm. Vat., p. 78, l5. ' 

 (a) Fr. Vat. , p. 78 , I. i5. 



(3) Cujus solius lex ilia 8, de rer. don., est non etiam Constaniini, vid. , J. Goth. , ad 1.3, 

 C. , Tb. , de rer. don. , ijux eadem est, cum , d. , I. 8. 



77- 



